انواع سبک حل تعارض از منظر روانشناسی

سبک های حل تعارض

یادگیری چگونگی مقابله موثر با تعارض یکی از مهمترین گام های ایجاد روابط توانمند است.  به دلیل این که حل  تعارض بسیار حیاتی است ،  بسیاری از درمان گران تلاش شان را بر درک و شرح رویکردهای سودمند و تشخیص موارد دارای پیامد منفی ،  متمرکز کرده اند .

هر سبک تعارض شامل دو هدف تا حدودی متناقض است؛ نگرانی برای خود ونگرانی برای دیگری .  نگرانی برای خود به وسیله میزان پرخاشگری فرد اندازه گیری می شود و نگرانی برای دیگری بر میزان مشارکت متمرکز می شود.  این مدل حل تعارض ، 5 سبک را مشخص می کند ؛ سبک رقابتی[1]، سبک مشارکتی[2]، سبک تواقفی[3]،  سبک اجتنابی و سبک انعطاف پذیر (کیلمن و توماس، 1975به نقل از اولسون، 2001) .  همه 5 سبک دارای فواید و مضراتی هستند.

 

2-8-1- سبک رقابتی

افرادی که از سبک رقابتی حل تعارض استفاده می کنند، تمایل به پرخاشگری و عدم مشارکت دارند.  منافع خودشان را به هزینه دیگری دنبال می کنند. افراد دارای این سبک با مقابله مستقیم و تلاش برای “برنده شدن”بدون انطباق اهداف وآرزوهای شان با اهداف و آرزوهای دیگران، کسب قدرت می کنند.  “(ویلموت و هوکر 1998؛ ص 41 به نقل از اولسون ، 2001) .  یک سبک رقابتی برای رشد و پرورش صمیمیت سازنده نیست .

2-8-2- سبک مشارکتی

افرادی که دارای این سبک حل تعارض اند ،  برای رسیدن به اهداف شان بسیار قاطع عمل  می کنند،اما میزان نگرانی آنها برای دیگران نیز زیاد است.( ویلموت و هوکر 1998، به نقل از اولسون ، 2001). مشارکت جویان ممکن است به خاطر روابط از پا درآیند ،  زیرا انرژی زیادی برای حل تعارض می گذارند.  مشکل دیگر این است که مشارکت جویان خوب ،  افراد توانمندی هستند و گاهی از این توانمندی شان برای بازی دادن دیگران استفاده می کنند.

مطلب مرتبط :   نمونه های تجارب برتر تربیتی | کاملترین نمونه های رایگان سالتحصیلی 97-98

2-8-3- سبک توافقی

افرادی که از این سبک استفاده می کنند (این افراد در نقطه میانه پرخاشگری و مشارکت قرار دارند .  همان طور که در جدول آمده است)  هر دو باید بخشی از ضرر را متحمل شوند و سهم خود را بپردازید “(ویلموت و هوکر ، 1998،  به نقل از اولسون ،  2001) .  سبک توافقی از سبک اجتنابی صریح تر است ،  اما به اندازه سبک مشارکتی منجر به حل مسایل نمی شود .  سبک توافقی نسبت به سبک مشارکتی ،  کمتر وقت گیر است و گزینه تساوی را برای هر دو نفر تشویق می کند.  نقطه ضعف سبک توافقی این است که برای حل تعارض “فرمول های “ساده ای ارایه می دهد که ممکن است بهترین راه حل برای همه مشکلات نباشد.

2-8-4- سبک اجتنابی

رفتارهای منفعلانه و غیر صریح ، مشخصه “سبک اجتنابی” در حل تعارض است. اجتناب کنندگان نه پی گیر نگرانی های دیگران هستند.آنها از زیر بار مساله با تغییر موضوع یا کناره گیری از آن شانه خالی می کنند. سبک اجتنابی دارای فواید معینی است،  به اجتناب گر فرصت می دهد تا در مورد این که آیا چیز خوبی از ادامه بحث بیرون می آید و یا این که آیا دیگری می تواند موقعیت را بهتر اداره کند،  بیندیشد. این سبک دارای مضراتی نیز هست که به قرار زیرند: این پیام را می رساند که اجتناب گر به اندازه کافی به مقابله با مشکل اهمیتی نمی دهد؛  مشکل را زیر خاکستر پنهان می کند ؛  و این عقیده را تقویت می کند که تعارض بد است و باید به هر قیمتی که شده از آن امتناع کرد.سبک اجتنابی معمولا موقعیت را برای تعارض بیشتر تسهیل می کند (ویلموت و هوکر ، 1998 به نقل از اولسون،  2001) .

مطلب مرتبط :   تعریف رابط کاربر و ضرورت رابط کاربر گرافیکی

2-8-5- سبک انعطاف پذیر

رفتار غیر صریح و مشارکتی ، مشخص کننده این سبک است . افراد دارای این سبک نگرانی های   شخصی شان را جهت ارضای خواسته ها و نیاز های دیگران ، کنار می گذارند .  این افراد به تعارض با تسلیم شدن و منطقی بودن پاسخ می گویند که هر دو سودمند است ، مضراتی نیز برای این سبک وجود دارد،  این سبک گزینه های خلاق را کاهش می دهد زیرا گفتگوی حقیقی را قربانی می کند.

هیچ یک از سبک های حل تعارض به طور طبیعی بر دیگری برتری ندارند (ویلموت،  هوکر ،  1998به نقل از اولسون،  2001) .  هریک در موقعیت های معین ونزد افراد مختلف دارای فواید ومضراتی است . به طور آشکار ،  هیچ راه ساده و سهلی جهت حل تعارضات انسانی وجود ندارد.  با هر موقعیت باید با رویکردی محتاط و مآل اندیشانه ،  برخورد کرد .  افراد دارای تعارض باید به بسیاری از عوامل توجه کنند که شامل شخصیت افراد درگیر ،  ارزش های بحث و سطح سرمایه گذاری هر فرد برای تداوم رابطه می باشد.

[1] – Competitive dtule

[2] – Collaborative style

[3] – Comoromise style