مقاله رایگان درباره استان هرمزگان، درجه حرارت، طلاق

سطح این آبزی در سال 1388 به نسبت بهتر از سال 1387 بوده و دارای توزیع یکنواختی در شرق و غرب استان هرمزگان بوده و تقریباً دارای صیدگاه ثابتی بودند (شکل‌های 4-67 و 4-68).
شکل 4-67: الگوی پراکنش یال اسبی سر بزرگ در آبهای خلیج‌فارس و دریای عمان (سال 1387)
شکل 4-68: الگوی پراکنش یال اسبی سر بزرگ در آبهای خلیج‌فارس و دریای عمان (سال 1388)
جدول 4-10: ضریب تاثیر هریک از پارامترها نسبت به آبزی مورد نظر
فصل پنجم- بحث و نتیجه‌گیری
5-1- پارامترهای فیزیکی و شیمیایی آب
5-1-1- دمای آب
نتایج به‌دست آمده از توزیع عمودی دمای آب در فصل زمستان، روندی تقریباً یکنواخت و کاهشی را از سطح به عمق نشان داد. حداکثر تغییرات در کلیه ترانسکت‌های مورد بررسی لایه‌ها عمقی تا 100 متر نشان داد که دمای آب در سطح از حداقل 5/20 درجه سانتی‌گراد و حداکثر8/22 برخوردار بود و میانگین تغییرات آن 65/0±21 بوده‌است. در تحقیق (ROPME, 2004) میانگین درجه حرارت در فصل زمستان در سال 2004، 22 درجه سانتی‌گراد ذکر شده است.
میانگین درجه حرارت لایه سطحی آب در کل خلیج‌فارس در تابستان 35 و در زمستان 22 درجه سانتی‌گراد گزارش گردیده به‌طوری که بیشترین دامنه تغییرات آن بین تابستان و زمستان در نواحی شمالی غربی آن حدود 20 درجه سانتی‌گراد و کمترین مقدار دامنه تغییرات در تنگه هرمز حدود 11 درجه سانتی‌گراد گزارش شده‌است (ROPME, 2004).
ابراهیمی (1384) میانگین درجه حرارت آب در لایه‌های سطحی فصل زمستان 1383 را بین 67/0± 21 گزارش نموده و نتایج میانگین درجه حرارت لایه‌های سطحی آب (1 تا 10 متر) مناطق مورد نظر در تابستان 5/34 درجه سانتی‌گراد و در زمستان 2/23 درجه سانتی‌گراد گزارش نموده است.
با توجه به نتایج فوق و با مقایسه آن با نتایج به‌دست آمده ملاحظه می‌گردد که مقدار درجه حرارت لایه‌های سطحی آب در مطالعات قبلی نسبت به بررسی حاضر، در فصل زمستان با تحقیق رامپی سال 2004 تقریبا 35/0- درجه سانتی‌گراد و با گزارش سال‌های 83 و 84 ابراهیمی، به ترتیب 2/0- و 55/1- درجه سانتی‌گراد اختلاف دارد که ممکن است به‌علت همزمان نبودن زمان نمونه‌برداری و سایر عوامل دیگر باشد.
نتایج حاصل از تحقیق نشان داد، دمای سطحی آب از شرق استان هرمزگان محدوده آبهای دریای عمان، به سمت غرب استان هرمزگان، محدوده آبهای خلیج‌فارس روندی کاهشی بوده‌است به‌طوری که از ترانسکت 1 که در شرق استان هرمزگان واقع شده تا ترانسکت 7 که در غرب استان هرمزگان واقع شده میزان اختلاف دمای سطحی آب به 5/1+ درجه سانتی‌گراد رسید و حداکثر اختلاف دمای آب بین دو ترانسکت مزبور به 3/2 درجه سانتی‌گراد رسید.
نتایج حاصل از بررسی توزیع افقی درجه حرارت آب و روند تغییرات فصلی آن طی زمستان 82 و 83 و تابستان 83 و 84 در محدوده آبهای استان هرمزگان در خلیج‌فارس و تنگه هرمز نشان داد که روند تغییرات فصلی و توزیع افقی درجه حرارت، در زمستان از شرق به غرب نسبتا کاهش ولی در تابستان نسبتاً افزایش یافت (ابراهیمی، 1384).
بیشترین تغییرات دما در لایه عمقی 20 تا 22 متر و 50 تا 52 متری ترانسکت 3 اتفاق افتاده که ممکن است به‌دلیل تغییر ایستگاه (از ایستگاه یک به دو) بوده باشد. همچنین در ترانسکت 5 در لایه عمقی سطح تا 20 متر بیشترین تغییرات مشاهده شده، ولی در سایر ترانسکت‌های به صورت یکنواخت دمای آب از سطح به عمق کاهشی بوده‌است.
پروفیل عمودی درجه حرارت آب در مناطق مختلف خلیج‌فارس و تنگه هرمز (محدوده استان هرمزگان) در تابستان و زمستان 83 مورد مطالعه قرار گرفت و نتایج به‌دست آمده نشان داد که توزیع عمودی درجه حرارت آب در ترانسکت‌های هفت‌گانه مورد نظر از سطح تا عمق تقریبا یکنواخت بوده ولی در تابستان مقدار آن از سطح به عمق به شدت کاهش یافته به‌طوری که شیب لایه حرارتی یا در اصطلاح “ترموکلاین فصلی” از عمق تقریبا 20 متری شروع شده و تا عمق حدوداً 50 متری ادامه می‌یابد. در بعضی از ترانسکت‌ها میانگین اختلاف درجه حرارت در نواحی بالا و پایین لایه ترموکلاین به بیش از 12 درجه سانتی‌گراد می‌رسد. روند تغییرات توزیع عمودی درجه حرارت آب در ترانسکت‌های مختلف نسبت به یکدیگر متفاوت به‌دست آمد به‌طوری که در ترانسکت‌های دوم تا چهارم که در محدوده تنگه هرمز قرار داشتند، شیب لایه حرارتی به مراتب کمتر از سایر مناطق مشاهده گردید. (ROPME, 2004).
روند تغییرات پروفیل عمودی درجه حرارت آب در خلیج‌فارس به نحوی است که در مرداد ماه، لایه‌های سطحی تا عمق 20 متری تحت تاثیر دمای هوا قرار گرفته و وجود ترموکلاین مانع از مخلوط شدن لایه‌های زیرین می‌گردد در صورتی‌که در بهمن ماه ترموکلاین فصلی شکسته شده و لایه‌های عمقی بیشتری از ستون آب با یکدیگر مخلوط و همگن می‌گردند (ROPME, 2004).
نتایج به‌دست آمده از بررسی توزیع افقی دمای آب در فصل زمستان، یک شیب ملایم کاهشی از ترانسکت 1 تا ترانسکت 7 را نشان داد به نحوی که میزان دمای آب از شرق استان هرمزگان به سمت غرب استان هرمزگان به صورت یکنواخت کاهش یافته و در ترانسکت 7 دارای کمترین تغییرات بوده‌است.
5-1-2- هدایت الکتریکی
نتایج بررسی‌های از پروفیل عمودی هدایت الکتریکی و روند تغییرات آن در ترانسکت‌های هفتگانه مورد نظر نشان داد که در فصل زمستان توزیع عمودی هدایت الکتریکی تقریبا در کلیه ترانسکت‌ها، مشابه به روند تغییرات شوری، چگالی و کدورت بوده و از سطح به عمق افزایش می یابد.
نتایج مطالعات انجام شده در آبهای محدوده استان هرمزگان در خلیج‌فارس نشان داده است که توزیع عمودی هدایت الکتریکی و روند تغییرات فصلی آن در این مناطق به‌نحوی است که در نیمه اول سال از سطح به عمق به‌شدت کاهش یافته و در نیمه دوم سال از سطح به عمق نسبتا افزایش می‌یابد (ابراهیمی، 1384).
بررسی پروفیل عمودی هدایت الکتریکی و روند تغییرات، در تمامی ترانسکت‌ها، از حداقل ms/cm 2/52 و حداکثر ms/cm 3/56 برخوردار بوده و روند تغییرات از سطح به عمق افزایشی و از شرق به سمت غرب استان هرمزگان افزایشی بوده‌است.
نتایج حاصل از بررسی پروفیل عمودی هدایت الکتریکی و روند تغییرات فصلی آن در ترانسکت‌های هفت‌گانه مورد نظر نشان داد که در فصل تابستان توزیع عمودی هدایت الکتریکی در کلیه ترانسکت‌ها دقیقا مشابه به روند تغییرات درجه حرارت بوده و از سطح به عمق کاهش می یابد، همچنین در فصل زمستان با ازبین رفتن لایه ترموکلاین فصلی توزیع عمودی هدایت الکتریکی نیز از سطح به عمق تقریبا یکنواخت می‌گردد، با اینحال در بعضی ترانسکت‌ها مقدار آن در لایه‌های عمقی نسبتا افزایش داشته است که به نظر می‌رسد علت آن ناشی از ارتباط بین عوامل شوری، فشار و هدایت الکتریکی بوده باشد، زیرا هر کدام از عوامل فوق در شرایط مختلف، تاثیر متفاوتی بر مقدار هدایت الکتریکی می‌گذارند (ابراهیمی، 1384).
نتایج مطالعات به‌عمل آمده پیرامون آب دریا نشان داده‌است که در دما و فشار ثابت با افزایش شوری مقدار هدایت الکتریکی نسبتا کاهش می‌یابد، همچنین در شوری و فشار ثابت نیز با افزایش دما مقدار آن نسبتا کم می‌گردد اما در دما و شوری ثابت با افزایش فشار مقدار هدایت الکتریکی بشدت افزایش می‌یابد (Riley & SKirro, 1975).
دامنه تغییرات عمودی ‌هدایت الکتریکی در فصول مختلف بصورت زمستان بهار تابستان می‌باشد، که دقیقاً با دامنه درجه حرارت مطابقت دارد. به عبارت دیگر، رابطه بین هدایت الکتریکی و درجه حرارت به‌صورت مستقیم، یعنی با افزایش درجه حرارت هدایت الکتریکی افزایش و با کاهش آن، کاهش می‌یابد. بنابراین، مقدار دامنه هدایت الکتریکی و نحوه تغییرات آن با توجه به درجه حرارت توجیه می‌گردد. البته عوامل دیگری مانند فشار و شوری نیز در هدایت الکتریکی تأثیر دارند (نیل ساز، 1384).
نتایج بررسی‌های توزیع افقی هدایت الکتریکی و روند تغییرات آن در لایه‌های سطحی در ترانسکت‌ها هفت‌گانه نشان داد که مقدار هدایت الکتریکی در فصل زمستان از شرق به غرب استان هرمزگان نسبتا افزایش می‌یابد. بیشترین تغییرات مربوط به ترانسکت 3 به میزان ms/cm4 بوده‌است و کمترین تغییرات مربوط به ترانسکت 2 به میزان ms/cm4/0، بوده، تغییرات در ترانسکت‌ها به ترتیب از ترانسکت 1 تا 7 به صورت افزایشی بوده‌است.
نتایج حاصل از بررسی توزیع افقی هدایت الکتریکی و روند تغییرات آن در لایه‌های سطحی مناطق مورد نظر نشان داد که مقدار آن در زمستان از شرق به غرب نسبتا افزایش می‌یابد. مقدار هدایت الکتریکی در زمستان 82 و 83 در شرق تنگه هرمز تقریبا از 53 شروع شده و در نزدیکی نایبند به حدود ms/cm 8/54 رسید (ابراهیمی، 1386).
5-1-3- شوری
نتایج حاصل از بررسی توزیع عمودی شوری در ترانسکت‌های هفت‌گانه نشان ‌داد که حداقل مقدار شوری در فصل زمستان مربوط به ترانسکت 1 به میزان ppt6/36 و حداکثر در ترانسکت 4 به میزان ppt6/40 بوده‌است.
روند تغییرات در ترانسکت‌های هفت‌گانه نشان داد که میانگین میزان شوری در ترانسکت های 1 و 2 تقریبا برابر بوده در ترانسکت 3 میزان شوری نسبت به ترانسکت‌های 1 و 2 افزایش را نشان داد. در ترانسکت‌های 4 تا 7 نیز روند افزایشی بوده ولی میزان شوری در ترانسکت‌های 6 و 7 تقریبا با هم برابر بوده و نسبت به سایر ترانسکت‌ها افزایش را نشان داد.
بیشترین تغییرات و نوسانات مربوط به ترانسکت‌های 3، 4 و 5 بوده به طوری که در ترانسکت 3 بیشترین نوسانات در لایه عمقی 50 تا 70 متر مشاهده شده، در ترانسکت 4 بیشترین تغییرات و نوسانات از لایه عمقی 24 متر تا 70 مشاهده شده و در ترانسکت 5 بیشترین نوسانات در لایه عمقی 32 متر تا 70 متر مشاهده شد.
همچنین نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که میزان شوری آب، از شرق استان هرمزگان محدوده آبهای دریای عمان، به سمت غرب استان هرمزگان، محدوده آبهای خلیج‌فارس روندی افزایشی بوده‌است.
در طول سال، به رغم وزش باد غالب شمال، آب نسبتا کم شورتر از درون تنگه هرمز وارد منطقه خلیج‌فارس شده و باعث تعدیل و کاهش شوری آب بسیار شور می‌گردد، آب ورودی به داخل این حوضه تحت تاثیر تبخیر قرار گرفته و با افزایش شوری و دانسیته به‌تدریج به اعماق فرو رفته و به‌صورت جریان بستری بسیار شور از کف تنگه هرمز خارج می‌شود که به این جریان در اصطلاح جریان عکس مصبی اطلاق می‌شود (ROPME, 2004).
در تحقیق ابراهیمی (1386)، حداقل، حداکثر و میانگین شوری آب در لایه‌های سطحی زمستان 1383 به ترتیب 7/36 ، 8/39 و ppt 8/37 گزارش شده که با تحقیق حاضر در حداقل ppt1/0+ اختلاف، در حداکثر ppt8/0- اختلاف و با میانگین ppt6/0- اختلاف داشت.
در مطالعات قبلی ابراهیمی (1384) که در محدوده آبهای استان هرمزگان در خلیج‌فارس به‌عمل آمده، حداقل، حداکثر و میانگین شوری آب در لایه‌های سطحی در زمستان 37، 40 و ppt 7/38 گزارش شده که با تحقیق حاضر در حداقل میزان شوری ppt4/0+ و در حداکثر ppt6/0- و در میانگین ppt3/0+ اختلاف را نشان داد.
نتایج حاصل از بررسی میانگین پروفیل عمودی شوری زمستان 83 در ترانسکت‌های هفت‌گانه نشان داد که مقدار آن از سطح به عمق افزایش می‌یابد. علاوه بر اینکه در شرق تنگه هرمز، به‌خصوص در ترانسکت اول مقدار شوری از سطح تا عمق 80 متری تقریبا یکنواخت بوده اما از عمق 100-80 متری به‌شدت افزایش یافته است (ابراهیمی، 1386). که در تحقیق حاضر نیز در عمق 92-100 متری افزایش ناگهانی مشاهده شده‌است.
نتایج حاصل از توزیع افقی شوری و روند تغییرات فصلی آنها در مناطق مورد نظر نشان داد که مقدار آنها در

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه ارشد درموردابن خلدون، امام صادق، حوزه و دانشگاه

دیدگاهتان را بنویسید