مقاله رایگان درباره استان هرمزگان

زمانی حاصل شد که به منظور یادگیری شبکه عصبی، از روش Automatic Network Search (ANS) به عنوان راهبرد و آنالیز رگرسیون به عنوان روش یادگیری و60 درصد داده‌ها برای آموزش، 20 درصد برای آزمایش یادگیری و 20 درصد دیگر برای اعتبارسنجی در نظر گرفته شده بود و پس از تولید مدل‌های مختلف، بهترین مدل از بین مدل‌های ارائه شده (پیش‌بینی شده) توسط سیستم، مدل Multilayer Perceptron (MLP) با کارایی بالا از لحاظ آموزش، آزمایش یادگیری و اعتبارسنجی انتخاب شد که رابطه قابل قبولی بین پارامترهای وابسته و مستقل ایجاد شد (شکل 4-20).
شکل 4-20: نتیجه حاصل از آموزش شبکه عصبی (حسون معمولی)
شکل 4-21 مقایسه نمونه‌هایی از داده‌های ورودی و پیش‌بینی شده توسط شبکه عصبی را نشان می‌دهد برای مثال، نتایج نشان داد که اگر داده اولیه که میزان صید بر واحد سطح یک گونه آبزی 443 باشد، پیش‌بینی سیستم عدد 413 و برای عدد 600 عدد 609 و برای عدد 116 عدد 139 و … بوده‌است. اگر دقت کنیم مقداری اختلاف بین داده‌های ورودی و خروجی (پیش‌بینی شده) وجود دارد که این مقدار اختلاف برای پیش‌بینی طبیعی است.
شکل 4-21: مقایسه داده‌های وارد شده و پیش‌بینی شده توسط شبکه عصبی (حسون معمولی)
تحلیل حساسیت یا ضریب تاثیر نشان داد که کدام پارامتر در تعیین زیستگاه این آبزی مهم‌تر بود که در مورد این آبزی پارامترهای طول جغرافیایی، pH و فاصله از ساحل به‌ترتیب از اهمیت بیشتری برخوردار بودند. نتایج حاصل از خروجی ضریب همبستگی پارامترها را 98 درصد نشان داد که یک همبستگی بالایی بوده، یعنی شبکه عصبی توانسته به راحتی پیش‌بینی را برای ماهی حسون معمولی انجام دهد (جدول 4-10).
نتایج حاصل از خروجی نقشه‌های توزیع سطحی پراکنش ماهی حسون معمولی طی سال‌های 1387 و 1388 در آبهای خلیج‌فارس و دریای عمان نشان داد که صیدگاه ثابتی نمی‌توان برای این‌گونه آبزی تعیین نمود اگرچه فراوانی آن در آبهای دریای عمان شرق استان هرمزگان بیشتر بود (شکل‌های 4-22 و 4-23).
شکل 4-22: الگوی پراکنش حسون معمولی در آبهای خلیج‌فارس و دریای عمان (سال 1387)
شکل 4-23: الگوی پراکنش حسون معمولی در آبهای خلیج‌فارس و دریای عمان (سال 1388)
4-4-2- حلوا سفید Pampus argenteus
مقدار کل توده زنده و میانگین صید بر واحد سطح حلوا سفید در آبهای خلیج‌فارس در غرب استان هرمزگان در سال 1387، 535 تن و 478 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در سال 1388، 691 تن و 662 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی محاسبه شد و در دریای عمان در شرق استان هرمزگان سال 1387 این دو شاخص به ترتیب 1066 تن ‌و 986 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در سال 1388، 672 تن و 604 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی برآورد گردید (جداول 4-2، 4-4، 4-6 و 4-8).
با مقایسه لایه عمقی چهارگانه در مناطق هفت‌گانه در آبهای استان هرمزگان میزان توده زنده و میانگین صید بر واحد سطح در سال 1387 در لایه عمقی 20-10 متر 275 تن و 292 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی، در لایه عمقی 30-20 متر 17 تن و 28 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 50-30 متر 1140 تن و 1002 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 100-50 متر 152 تن و 161 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی محاسبه گردید حداکثر میزان توده زنده و صید بر واحد سطح در لایه عمقی 50-30 بوده‌است. همچنین در سال 1388، در لایه عمقی 20-10 متر 149 تن و 158 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی، در لایه عمقی 30-20 متر 781 تن و 657 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 50-30 متر 233 تن و 246 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 100-50 متر 201 تن و 205 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی محاسبه گردید که حداکثر میزان توده زنده و صید بر واحد سطح در لایه عمقی 30-20 بوده‌است (جداول 4-3، 4-5، 4-7 و 4-9).
با مقایسه مناطق هفت‌گانه مورد بررسی در سال 1387 مشخص شده است که منطقه F (سیریک تا جاسک) دارای حداکثر توده زنده و میانگین CPUA به میزان 911 تن و 796 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و منطقهA دارای حداقل توده زنده، صفر تن و حداقل CPUA به میزان صفر کیلوگرم بر مایل مربع دریایی بوده‌است و در سال 1388، حداکثر توده زنده و میانگین CPUA به میزان 623 تن و 544 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی در منطقه F بوده و منطقهA دارای حداقل توده زنده و میانگین CPUA به میزان صفر بوده‌است (شکل 4-24).
4-4-2-1- تحلیل شبکه عصبی
شکل 4-25 رابطه قابل قبولی (98 درصد) بین متغیرهای وابسته و مستقل که بعد از آموزش شبکه عصبی ایجاد شده را نشان می‌دهد.
شکل 4-25: نتیجه حاصل از آموزش شبکه عصبی (حلوا سفید)
شکل 4-26 مقایسـه نمونـه‌هایی از داده‌های ورودی و پیش‌بینی شده توسط شبکـه عصبی را نشان می‌دهد.
شکل 4-26: مقایسه داده‌های وارد شده و پیش‌بینی شده توسط شبکه عصبی (حلوا سفید)
تحلیل حساسیت یا ضریب تاثیر نشان داد که کدام پارامتر در تعیین زیستگاه این آبزی مهم‌تر بود که در مورد این آبزی پارامترهای طول جغرافیایی، اکسیژن محلول و شوری به‌ترتیب از اهمیت بیشتری برخوردار بودند. نتایج حاصل از خروجی ضریب همبستگی پارامترها را 98 درصد نشان داد که یک همبستگی بالایی بوده، یعنی شبکه عصبی توانسته به راحتی پیش‌بینی را انجام دهد (جدول 4-10).
نتایج حاصل از خروجی نقشه‌های توزیع سطحی پراکنش حلوا سفید طی سال‌های 1387 و 1388 در آبهای خلیج‌فارس و دریای عمان نشان داد پراکنش این آبزی در شرق استان هرمزگان بیشتر از غرب استان هرمزگان بوده و تقریباً دارای صیدگاه ثابتی بود (شکل‌های 4-27 و 4-28).
شکل 4-27: الگوی پراکنش حلوا سفید در آبهای خلیج‌فارس و دریای عمان (سال 1387)
شکل 4-28: الگوی پراکنش حلوا سفید در آبهای خلیج‌فارس و دریای عمان (سال 1388)
4-4-3- حلوا سیاه Parastromateus niger
مقدار کل توده زنده و میانگین صید بر واحد سطح حلوا سفید در آبهای خلیج‌فارس در غرب استان هرمزگان در سال 1387، 536 تن و 747 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در سال 1388، 156 تن و 217 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی محاسبه شد و در دریای عمان در شرق استان هرمزگان سال 1387 این دو شاخص به ترتیب 136 تن ‌و 139 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در سال 1388، 88 تن و 100 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی برآورد گردید (جداول 4-2، 4-4، 4-6 و 4-8).
با مقایسه لایه عمقی چهارگانه در مناطق هفت‌گانه در آبهای استان هرمزگان میزان توده زنده و میانگین صید بر واحد سطح در سال 1387 در لایه عمقی 20-10 متر 106 تن و 129کیلوگرم بر مایل مربع دریایی، در لایه عمقی 30-20 متر 191 تن و 271 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 50-30 متر 168 تن و 205 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 100-50 متر 207 تن و 282 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی محاسبه گردید حداکثر میزان توده زنده و صید بر واحد سطح در لایه عمقی 100-50 بوده‌است. همچنین در سال 1388، در لایه عمقی 20-10 متر 20 تن و 24 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی، در لایه عمقی 30-20 متر 46 تن و 43 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 50-30 متر 82 تن و 100 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 100-50 متر 97 تن و 149 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی محاسبه گردید که حداکثر میزان توده زنده و صید بر واحد سطح در لایه عمقی 100-50 بوده‌است (جداول 4-3، 4-5، 4-7 و 4-9).
با مقایسه مناطق هفت‌گانه مورد بررسی در سال 1387 مشخص شده است که منطقه C دارای حداکثر توده زنده و میانگین CPUA به میزان 230 تن و 341 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و منطقهD دارای حداقل توده زنده، 50 تن و حداقل CPUA مربوط به منطقه B به میزان 55 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی بوده‌است و در سال 1388، حداکثر توده زنده و میانگین CPUA به میزان 30 تن و 107 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی در منطقه C بوده‌است (شکل 4-29).
4-4-3-1- تحلیل شبکه عصبی
شکل 4-30 رابطه قابل قبولی بین پارامترهای وابسته و مستقل که بعد از آموزش شبکه عصبی ایجاد شده را نشان می‌دهد.
شکل 4-30: نتیجه حاصل از آموزش شبکه عصبی (حلوا سیاه)
شکل 4-31 مقایسه نمونـه‌هایی از داده‌های ورودی و پیش‌بینی شده توسط شبکــه عصبی را نشان می‌دهد.
شکل 4-31: مقایسه داده‌های وارد شده و پیش‌بینی شده توسط شبکه عصبی (حلوا سیاه)
تحلیل حساسیت یا ضریب تاثیر نشان داد که کدام پارامتر در تعیین زیستگاه این آبزی مهم‌تر بود که در مورد این آبزی پارامترهای فاصله از ساحل، عرض جغرافیایی و اکسیژن محلول به‌ترتیب از اهمیت بیشتری برخوردار بودند. نتایج حاصل از خروجی ضریب همبستگی پارامترها را 99 درصد نشان داد که یک همبستگی بالایی بوده، یعنی شبکه عصبی توانسته به راحتی پیش‌بینی را انجام دهد (جدول 4-10).
نتایج حاصل از خروجی نقشه‌های توزیع سطحی پراکنش حلوا سیاه طی سال‌های 1387 و 1388 در آبهای خلیج‌فارس و دریای عمان نشان داد میزان صید بر واحد سطح این آبزی در سال 1388 کاهش چشمگیری داشته ولی با توجه به تصاویر فراوانی این آبزی در آبهای خلیج‌فارس به نسبت بیشتر از آبهای دریای عمان است و تقریباً دارای صیدگاه ثابتی بود (شکل‌های 4-32 و 4-33).
شکل 4-32: الگوی پراکنش حلوا سیاه در آبهای خلیج‌فارس و دریای عمان (سال 1387)
شکل 4-33: الگوی پراکنش حلوا سیاه در آبهای خلیج‌فارس و دریای عمان (سال 1388)
4-4-4- سپر ماهیانRays
مقدار کل توده زنده و میانگین صید بر واحد سطح حسون معمولی در آبهای خلیج فارس در غرب استان هرمزگان در سال 1387، 4796 تن و 5850 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در سال 1388، 7072 تن و 9217 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی محاسبه شد و در دریای عمان در شرق استان هرمزگان سال 1387 این دو شاخص به ترتیب 2389 تن ‌و 2349 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در سال 1388، 7835 تن و 7818 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی برآورد گردید (جداول 4-2، 4-4، 4-6 و 4-8).
با مقایسه لایه عمقی چهارگانه در مناطق هفت‌گانه در آبهای استان هرمزگان میزان توده زنده و میانگین صید بر واحد سطح در سال 1387 در لایه عمقی 20-10 متر 616 تن و 775 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی، در لایه عمقی 30-20 متر 1847 تن و 2421 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 50-30 متر 3404 تن و 3491 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 100-50 متر 1319 تن و 1513 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی محاسبه گردید که حداکثر میزان توده زنده و صید بر واحد سطح در لایه عمقی 50-30 بوده‌است. همچنین در سال 1388، در لایه عمقی 20-10 متر 1240 تن و 1540 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی، در لایه عمقی 30-20 متر 3991 تن و 4688 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 50-30 متر 6077 تن و 6606 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و در لایه عمقی 100-50 متر 3599 تن و 4202 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی محاسبه گردید که حداکثر میزان توده زنده و صید بر واحد سطح در لایه عمقی 50-30 بوده‌است (جداول 4-3، 4-5، 4-7 و 4-9).
با مقایسه مناطق هفت‌گانه مورد بررسی در سال 1387 مشخص شده است که منطقه B دارای حداکثر توده زنده و میانگین CPUA به میزان 1976 تن و 2047 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و منطقهD دارای حداقل توده زنده، 421 تن و حداقل CPUA به میزان 261 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی بوده‌است و در سال 1388، حداکثر توده زنده و میانگین CPUA به میزان 5110 تن و 4463 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی در منطقه F بوده و منطقهA دارای حداقل توده زنده و میانگین CPUA به میزان 634

مطلب مرتبط :   منبع مقاله دربارهرگرسیون، مورفولوژی، عوامل موثر

دیدگاهتان را بنویسید