مقاله رایگان درمورد سرمایه گذاری، تقسیم سود، گزارشگری مالی، سرمایه گذاران

ن سرمایه گذاری می گردد. از طرف دیگر، عدم تقسیم سود توسط شرکت ها می تواند موجب عکس العمل و واکنش منفی سرمایه گذاران و بازار سرمایه شود . در این میان اطلاعات نامتقارن مابین مدیران و سرمایه گذاران باعث می شود که مدیران جریان تقسیم سود را حفظ و یا افزایش دهند و از فرصت های سرمایه گذاری چشم بپوشند تا رضایت صاحبان سرمایه و به طور کلی بازار سرمایه جلب شود . در این تحقیق، نقش کیفیت گزارشگری مالی به عنوان متغیری مستقل و به مثابه عاملی تعدیل کننده در کاهش اثر منفی تقسیم سود بر سرمایه گذاری مورد مطالعه قرار می گیرد و انتظار بر آن است که بتواند با کاهش آثار محدود کننده تقسیم سود بر سرمایه گذاری از طریق کاهش عدم تقارن اطلاعاتی مابین مدیران و سرمایه گذاران عمل نماید تا احتمال صرفنظر کردن شرکت ها را از فرصت های سرمایه گذاری پیش رویشان کاهش دهد. از این جهت تحقیق حاضر در نوع خود در بازار سرمایه ایران پژوهشی بدیع و کاربردی محسوب می شود و نتایج حاصل از آن می تواند مورد استفاده ذینفعان بازار سرمایه و مدیران شرکت ها قرار گیرد.
۱-۴) اهداف تحقیق
۱-۴-۱) اهداف علمی
ارزش و اعتبار قوانین هرعلم و تحقیقی به روش شناختی که درآن بکار می رود بستگی دارد و هدف علمی این تحقیق ارزش و اعتبار بخشیدن به فرضیه تحقیق می باشد تا این تحقیق بتواند در بالا بردن سطح دانش عمومی مورد نیازاستفاده کنندگان موثرباشد و همچنین زمینه ساز بستر مناسبی برای تحقیق آتی در سایر مراکز آموزشی و پژوهشی باشد.
هدف اولیه و اصلی از انجام این تحقیق، آشکار نمودن نقش مهم کیفیت گزارشگری مالی و اطلاعات مالی در کاهش آثار محدود کننده تقسیم سود بر روی تصمیمات سرمایه گذاری شرکت ها از طریق کاهش عدم تقارن اطلاعاتی ما بین مدیران و سرمایه گذاران می باشد.
در واقع، این تحقیق در پی روشن ساختن آثار مثبت و تعدیل کننده کیفیت بالای گزارشگری مالی شرکت ها بر روی شیوه نگرش سرمایه گذاران به سیاست های تقسیم سود شرکت هاست، که تاثیرات محدود کننده تقسیم سود را بر روی تصمیمات سرمایه گذاری، کاهش می دهد و میتواند باعث شود که شرکت ها از طرح های سرمایه گذاری با ارزش خود، به نفع تقسیم سود، صرفنظر ننمایند.
-هدف بعدی این تحقیق، روشن ساختن آثار معتدل کننده کیفیت گزارشگری مالی نسبت به تاثیرات محدود کننده تقسیم سود بر سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه است که طبیعتا این نوع سرمایه گذاری ها به دلیل عدم اطمینان و تردید نسبت به منافع و جریان های نقدی آتی، دارای عدم تقارن اطلاعاتی بالاتری مابین مدیران و سرمایه گذاران بوده و اینکه کیفیت بالای گزارشگری مالی میتواند این عدم تقارن اطلاعاتی بالاتر را تنزل بخشیده و نقش مؤثرتری ایفا نماید .
هدف دیگر این تحقیق، روشن ساختن آثار چشمگیرتر و نقش معتدل کننده تر کیفیت بالای گزارشگری مالی بر روی شرکت هایی است که بخش قابل توجه و بزرگی از ارزش شرکت، در گرو فرصتهای رشد آتی آن هاست. به دلیل آنکه جریان های نقدی آتی ناشی از فرصت های رشد شرکت ها، ذاتا نامطمئن و غیرقابل شناسایی و اثبات است، بنابراین ما در پی آن هستیم که نشان دهیم کاهش تاثیرات منفی تقسیم سود بر روی تصمیمات سرمایه گذاری این نوع شرکت ها که با عدم تقارن اطلاعاتی بالاتر و بیشتری مواجه هستند، قوی تر است و کیفیت گزارشگری مالی برای این نوع شرکت ها، نقش مؤثرتری ایفا میکند.
۱-۴-۲) اهداف کاربردی
تحقیقات کاربردی، تحقیقاتی هستند که نظریه ها، قانونمندی ها، اصول و فنونی که در تحقیقات پایه تدوین می شوند را برای حل مسائل جاری و واقعی بکار می گیرند، این نوع تحقیقات بیشتر به مؤثرترین اقدام تاکید دارند وعلت ها را کمتر مورد توجه قرارمی دهند. نتایج حاصله ازاین تحقیق می تواند مورد استفاده سرمایه گذارن، مدیران وسایراستفاده کنندگان درون سازمانی و برون سازمانی قرار گیرد .
۱-۵)چارچوب نظری
زمانی که مدیران ، اطلاعات بیشتری درباره ارزش دارایی های شرکت و پروژه های سرمایه گذاری، نسبت به سرمایه گذاران خارجی (برون سازمانی) دارند ، ناکارآیی های بازار از جمله مشکلات “گزینش نامناسب ” و ” خطر اخلاقی ” می تواند برای دسترسی و دستیابی شرکت ها به تامین وجوه خارجی، محدودیت ایجاد کند. مدل های مربوط به گزینش نامناسب (مایرز و ماژلوف ۱۹۸۴) اظهار می دارند که مدیران در جهت منافع و علایق سهامداران فعلی عمل نموده و در جهت فروش اوراق بهادار جدید، زمانی که اطلاعات شخصی (محرمانه ) آنان دلالت دارد بر اینکه اوراق بهادار جدید ، اضافه ارزش خواهند داشت ( ارزش بازار بیشتر از ارزش ذاتی) دارای محرک هستند. مدل های مربوط به خطر اخلاقی (جنسن و مک لینگ ۱۹۷۶ ، جنسن۱۱ ۱۹۸۶) نیز نشان می دهند که مدیران شرکت ممکن است اقدام به سرمایه گذاری هایی نمایند که منافع شخصی آنان را به هزینه سهامداران، به حداکثر برساند. پیش بینی و انتظار بر این است که این تضاد و برخوردهای اطلاعاتی باعث شود که سرمایه گذاران خارج از سازمان ( برون سازمانی ) که واکنش منطقی و عقلانی خواهند داشت، بوسیله ابزارهایی همچون محدود کردن سرمایه گذاری شان یا تنزیل و کاستن از قیمت سهام صادره شرکت، عمل نمایند . نتیجه این اقدام آنان، محدود شدن دسترسی به وجوه خارجی یا افزایش هزینه تامین منابع مالی خارجی برای آن شرکت ها خواهد بود.( مایرز و ماژلوف ۱۹۸۴) .
محدودیت دسترسی به وجوه خارجی، موجب رقابت برای وجوه داخلی (منابع داخلی) محدود، خواهد گردید . زمانی که سرمایه گذاری ها و تقسیم سود به عنوان دو عامل مهم، برای وجوه و منابع داخلی محدود ، به رقابت برخیزند، شرکت ها ممکن است مجبور شوند مابین پرداخت سود تقسیمی و یا تداوم پروژه های سرمایه گذاری با ارزش، دست به انتخاب بزنند .
مستندات و شواهد مبتنی بر تحقیقات قبلی ( لینتنر ۱۹۵۶ ، براو ۲۰۰۵ و دانیل ۲۰۱۰) بیان می دارند که شرکت ها نسبت به قطع جریان تقسیم سود، بی میل هستند و خواهان صرفنظر کردن از برخی فرصت های سرمایه گذاری با ارزش هستند تا جریان تقسیم سود، حفظ گردد. بعلاوه این نیز ممکن است که شرکت ها ، سرمایه گذاری ها را به منظور افزایش تقسیم سود، متوقف نمایند. در مجموع، سیاست تقسیم سود احتمالا دارای تاثیر محدود کننده بر روی تصمیمات سرمایه گذاری می باشد، تاثیری ناسازگار و برخلاف ” اصل تفکیک ” پیش بینی شده و مورد انتظار بوسیله قضیه نامربوط بودن عامل تقسیم سود .
در این میان، کیفیت گزارشگری مالی می تواند نقش مهمی را در کاهش (معتدل ساختن) آثار محدود کننده تقسیم سود بر روی سرمایه گذاری ها، ایفا نماید. کیفیت بالای گزارشگری مالی، دربردارنده اطلاعات دقیق تری درباره جریان های نقدی آتی پروژه های سرمایه گذاری شرکت هاست و بدان وسیله موجب کاهش اطلاعات نامتقارن مابین مدیران شرکت و سرمایه گذاران خارجی ( برون سازمانی ) می گردد. کاهش در اطلاعات نامتقارن، موجب کاهش احتمال آنکه سرمایه گذاران خواهان خرید اوراق بهادار سرمایه گذاری به قیمتی تنزل یافته و ناعادلانه شوند، می گردد و در نتیجه موجب کاهش (معتدل شدن) عامل “گزینش نامناسب” هزینه اوراق بهادار تازه انتشار یافته می شود.( بوشمن و اسمیت ۲۰۰۱)
بعلاوه، کیفیت بالای گزارشگری مالی موجب کاهش مشکلات مربوط به ” خطر اخلاقی ” بوسیله تسهیل قرارداد های کارا ما بین مدیران و سرمایه گذاران و بوسیله بهبود توانایی سرمایه گذاران در کنترل و نظارت ( ارزیابی) مدیران می گردد (هیلی و پالپو ۲۰۰۱). سازگار و موافق با این موضوع که کیفیت گزارشگری مالی، موجب بهبود دسترسی شرکت ها به منابع و وجوه خارجی می گردد، تحقیقات قبلی (فرانسیس۱۲ ،۲۰۰۴ و بهارات۱۳، ۲۰۰۸) دلالت بر این دارند که شرکت های با کیفیت بالاتر گزارشگری مالی، هم دارای هزینه پایین تر بدهی و هم هزینه پایین تر سرمایه هستند .
بنابراین شرکت های با کیفیت بالای گزارشگری مالی، احتمالا دارای دسترسی بهتری به وجوه خارجی(برون سازمانی) در اشکال تأمین وجوه بیشتر و یا هزینه کمتر دستیابی به وجوه بوده و بنابراین به احتمال کمتری از پروژه های سرمایه گذاری با ارزش در جهت تقسیم سود، صرفنظر می نمایند. بنابراین ما پیش بینی می نماییم که تقسیم سود بر سرمایه گذاری ها، برای شرکت هایی با کیفیت بالاتر گزارشگری مالی، نسبت به شرکت های با کیفیت پایین تر گزارشگری مالی، تاثیر منفی کمتری داشته باشد .
همچنین نقش کیفیت گزارشگری مالی در کاهش (معتدل نمودن) آثار محدود کننده تقسیم سود بر روی سرمایه گذاری ها، احتمالا در ارتباط با انواع مختلف سرمایه گذاری ها، متغیر باشد. بخصوص نسبت به میزان و حجم اطلاعات نامتقارن بین مدیران و سرمایه گذاران. در ارتباط با وجوه سرمایه گذاری شده ، سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه دارای عدم اطمینان بیشتری درباره منافع آتی و بنابراین اطلاعات نامتقارن فزون تری را مابین مدیران و سرمایه گذاران خارجی ( بیرونی ) داشته و بدان وسیله موجب دشواری بیشتر در عوامل گزینش نامناسب و مشکلات مربوط به خطر اخلاقی میگردد( چان ۱۴۲۰۰۱ ). در نتیجه شرکت ها احتمالا با هزینه های بالای تامین وجوه خارجی ( برون سازمانی ) برای سرمایه گذاری ها در تحقیق و توسعه نسبت به سایر سرمایه گذاری ها، مواجه شوند( هال و لرنر۱۵، ۲۰۱۰ ) .
براون۱۶ ( ۲۰۰۹ ) نشان داده است که شرکت های متمرکز بر تحقیق و توسعه، از بدهی بسیار کمتری برای تأمین وجوه استفاده نموده و سرمایه آنان به منبع نهایی برای تامین مالی سرمایه گذاری ها در تحقیق و توسعه تبدیل شده است. این امر دلالت دارد بر اینکه اگر کیفیت بالای گزارشگری مالی، تاثیر منفی تقسیم سود را بر روی سرمایه گذاری ها کاهش می دهد، این تاثیر کاهشی بایستی برای سرمایه گذاری ها در تحقیق و توسعه، نسبت به مخارج سرمایه ای دیگر، قویتر باشد. بنابراین ما همچنین به عنوان بسط تحقیق، انتظار داریم که تاثیر پیش بینی شده برای کیفیت گزارشگری مالی، برای سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه نسبت به دیگر مخارج یا وجوه سرمایه گذاری شده، قوی تر باشد.
ما همچنین انتظار داریم که نقش کیفیت گزارشگری مالی در کاهش آثار محدود کننده تقسیم سود بر روی سرمایه گذاری ها، با توجه به میزانی که ارزش شرکت ها، وابسته به گزینه ها و یا فرصت های رشد آن است، متغیر باشد. تحقیقات انجام شده در این زمینه ( اسمیت و واتز۱۷، ۱۹۹۲ ) دلالت دارد بر اینکه اطلاعات نامتقارن ،بخصوص برای شرکت هایی که بخش اعظم و بزرگی از ارزش شرکت، وابسته و قابل انتساب به فرصت های رشد آن است، زیان آورتر می باشد. زیرا جریان های نقدی آتی ناشی از فرصتهای رشد، ذاتا و ماهیتا نامطمئن و غیر قابل اثبات است. مطابق

مطلب مرتبط :   منابع مقاله درموردوجوه نقد، دانشگاهها، نرخ بهره

دیدگاهتان را بنویسید