منابع مقاله درباره استان هرمزگان، بهبود عملکرد

حوضچه بندر به میزان 1000 متر اسکله با آبخور 17 متر و توان پهلودهی کشتیهای کانتینری نسل هفتم تا ظرفیت 145 هزار تن به بهره برداری رسید که با استقرار 18 دستگاه گنتری کرین در حال خدمات رسانی به کشتیهای وارده می باشد. فاز دوم طرح توسعه حوضچه شامل 2020 متر اسکله و دستیابی به 65 هکتار اراضی پسکرانه می باشد که در راستای آن طرح ساخت و احداث ترمینال2 کانتینر نیز آغاز و عملیات اجرایی آن موازی با پیشرفت توسعه حوضچه به پیش می رود که هم اکنون فاز1 این ترمینال توسط اپراتور بندر (تایدواتر) به بهره داری رسیده است و توان رقابتی بندر را در افزایش جذب کشتیهای کانتینری را بیش از پیش ارتقا داده است و مجموع ظرفیت عملیات کانتینری این بندر را تا حداکثر 3/3 میلیون TEU افزایش داده و همچنین با پیشرفت طرح توسعه حوضچه امکان پذیرش آخرین نسل کشتی از کشتیهای کانتینری در این بندر فراهم شده است.سرمایه گذاری 450 میلیارد تومانی سازمان بنادر و دریانوردی برای ساخت این ترمینال و طرح توسعه حوضچه بندر یکی از اقدامات مهمی است که با اجرای کامل این طرحها و در شرایط ظرفیت کامل با استفاده از 850 متر اسکله با عمق آبخور 17 متر، بهره گیری از 65 هکتار محوطه کانتینری(مجموع اراضی پشتیبانی در اجرای فاز های اول،دوم و سوم به 600 هکتار خواهد رسید)، 8 دستگاه گنتری کرین سوپر پست پاناماکس، 18 دستگاه ترانستینر و سایر تجهیزات مدرن مربوطه مجموع ظرفیت کانتینر بندر شهید رجایی به 3/6 میلیون TEU خواهد رساند، این طرح قرار است تا پایان سال 1390 به بهره برداری برسد (چراغی،1388).

3-3-6 نقش بنادر خشک درتوسعه پسکرانه به عنوان راهکاری جهت بهبود عملکرد بنادر:
جهانی شدن اقتصاد موجب رونق اقتصادی و گسترش حمل و نقل دریایی در دهه های اخیر گردیده و حجم گسترده ای از کالاها به سوی بنادر حمل شدند . بنادر با معضل کمبود فضای بندری و ترافیک بندری مواجه گردیدند، درهمین راستا بنادر خشک با هدف کاهش ترافیک و کمبود فضای بندری مورد توجه قرار گرفتند. بندر خشک پایانه ای ترکیبی در پسکرانه می باشد که می تواند با توجه به شرایط در نزدیکی بنادر ساحلی و یا کیلومترها دورتر از آن استقرار یابد. امروزه بندر خشک اینگونه توصیف می شود که مجموعه ای است تحت مدیریت دولت که به تأسیسات زیربنایی مجهز شده و خدمات حمل و انبار نمودن موقت انواع کالاها ارائه می دهد و همچنین انواع سرویس های قابل استفاده جهت ترانزیت کالا از بندر ساحلی را دارا می باشد. بندر خشک با کنترل گمرک، ارائه دهنده کلیه خدمات گمرکی و خدمات نمایندگی برای ترخیص نمودن کالا جهت استفاده نهایی، مصارف صنعتی کارخانه ها، ورود موقت، صادرات مجدد، انبار موقت جهت ترانزیت و یا صادرات کامل می باشد.
یک بندر خشک با مزیتهای رقابتی کامل شامل امکانات همچون دفاتر خدمات نمایندگی کشتیرانی، دفاتر ارائه دهنده خدمات حمل ریلی کالا، واسطه های حمل زمینی، خدمات بسته بندی کالا، خدمات حمل یکپارچه کالا، خدمات مونتاژ و پیش فروش کالا، خدمات شستشوی کانتینر، خدمات رهیابی تحت شبکه کالا، امکانات تعمیر کانتینر، خدمات پاکسازی و بهداشت محیط، سردخانه، باسکول می باشد (نوبخت، 1388).

3-3-6-1 بنادر خشک در ایران
پایانه آپرین در 21 کیلومتری جنوب غرب تهران با وسعت 700 هکتار می باشد که در صورت شروع فعالیت رسمی در انواع بنادر خشک دور از ساحل طبقه بندی می گردد. در این پایانه سرمایه گذاری هایی به وسیله شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران و شرکت تایدواتر صورت پذیرفته ولیکن تاکنون خبری دال بر گشایش رسمی آن تحت عنوان یک بندر خشک با ارائه کلیه خدمات یک بندر خشک صورت نپذیرفته است
منطقه ویژه اقتصادی سیرجان با مساحتی بالغ بر 1380 هکتار در 300 کیلومتری بندر شهید رجایی واقع شده است و با توجه به ارتباط ریلی بین بندرعباس و سیرجان و همچنین اعمال قوانین گمرکی در مناطق ویژه اقتصادی، می توان منطقه ویژه اقتصادی سیرجان را به نوعی در انواع بنادر خشک میانه از ساحل طبقه بندی کرد، همجواری با استان هرمزگان و همچنین استان های فارس، یزد، سیستان و بلوچستان و خراسان جنوبی یکی از مزایای آن می باشد که در صورت فراهم نمودن زیرساخت ها می تواند نقش مهمی به عنوان یک بندر خشک میانه ایفا نماید(نوبخت، 1388) .

مطلب مرتبط :   منابع مقاله دربارهتوسعه بازار

فصل چهارم : روش سناریو

4-1 مقدمه
در این فصل، روش های برنامهریزی آینده، انواع مدل های پیش بینی(سری های زمانی، مدل علی و آرای مدیران) و ضعفهای آن و تصمیمگیری تحت شرایط عدم اطمینان معرفی خواهند شد و در ادامه به معرفی روش سناریو، تعاریف و ویژگیهای سناریو، عناصر سناریو، روش های سناریوسازی، طبقه بندی سناریو، گام های سناریوسازی و ویژگیهای عمومی مطالعات سناریو و صورت کلی سناریوی موضوع مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

4-2 برنامهریزی آینده
هر مدیری باید بتواند چند آینده ممکن را تصویر کند. اینکه یک تصمیم خوب یا بد باشد، بیشتر به آینده مربوط است. اصولاً برنامه ریزی را با دو بعد زمانی کوتاه مدت و دراز مدت انجام می دهند. برنامه های کوتاه مدت بیشتر تحت عنوان برنامه های عملیاتی و برنامه های دراز مدت تحت عنوان برنامه های استراتژیک شناسایی می شوند. فرض اصلی برنامه ریزی کوتاه مدت ثابت بودن شرایط متغیرهای برنامه ریزی است و بعنوان برنامه ریزی در شرایط ایستایی نیز شناخته می شود. هر چه که بعد زمان افزایش می یابد متغیرها از ثبات کمتری برخوردار بوده و شرایط به سمت پویایی ب
یشتر یا عدم اطمینان نزدیک می شوند (Finlay, 2000).

4-2-1 پیش بینی22
پیشبینی روشی سیستماتیک است که با ترکیب آرای مدیران و با کمک پردازش داده های گذشته، عبارات یا داده های عقلایی را در مورد آینده اظهار می کند. در پیش بینی اصل بر قابل پیش گوئی23 بودن وضعیت آینده است. از آنجایی که همواره متغیرهایی وجود دارند که در مدل های پیش بینی وارد نمی شوند، بنابراین از همین جا، بحث قابلیت اطمینان نتایج مدل های پیش بینی مطرح می شود و میزان خطای مدل نیز مورد تخمین قرار می گیرد. چنین خطاهایی را می توان در سازمان های تولیدی به عنوان مازاد، موجودی، نرخ نگهداشت، موجودی اطمینان و …. شناسائی کرد. هرچه که میزان خطا در پیش بینی بزرگتر باشد این عوامل مازاد نیز بیشتر بوده و به نسبت، هزینه های بیشتری نیز بر سیستم تحمیل می شود. بنابراین اصلی ترین چالش مدل های پیش بینی کاهش میزان خطا است. از سوئی نیز با افزایش تعداد متغیرها و تعاملات آنها و بروز پیچیدگی در سیستم ها، متغیرهای نادیده گرفته شده و تعاملات چند وجهی آنها با متغیرهای اصلی و فرعی بیشتر می شود (Finlay, 2000).
سه روش عمده ای که در برنامه ریزی دراز مدت برای پیش بینی وجود دارد عبارتند از (Finlay, 2000):
• پیش بینی به کمک مدل سریهای زمانی: ارزش داده ها در آینده بطریقی ساده از توسعه داده های گذشته در آینده بدست می آید.
• پیش بینی علی: ارزش داده ها در آینده از توسعه داده های گذشته و بکمک فرمول بندی واضح از روابط علت و معلولی حاصل می شود(متغیرهای مستقل و وابسته).
• پیش بینی به کمک آرای مدیران: ارزش داده های آینده در شرایطی بدست می آید که تجارب مرتبط مستقیم اندک باشد و تفکیک، شناسائی و طبقه بندی تجارب موجود نیز تاحدی غیر ممکن باشد.

سری های زمانی24: مدل سری های زمانی با تفکیک و تجزیه داده ها پنج جزء اصلی را شناسائی کرده و با فرمول بندی آنها، مقادیر داده های آینده را مورد محاسبه قرار می دهد. (روند، تغییرات فصلی، تغییرات دوره ای، نوسانات تصادفی و تغییرات نامنظم).
مدل علی25: این مدل به نسبت سری های زمانی علمی تر است. برای پیش بینی در این مدل از روابط علی میان متغیرها استفاده می شود. در این مدل متغیرهای مستقل و روابط میان آنها با متغیرهای وابسته شناسائی شده و مدل ساخته می شود.
آرای مدیران26: هنگامی که داده های گذشته به قدر کافی وجود نداشته باشد و روابط علی بین متغیرها نیز واضح نباشد، به طوری که مدل های سری های زمانی و علی کمتر کاربرد داشته باشند فقط می توان به قضاوت های افراد مجرب متکی بود. یک بررسی در مورد وضعیت پیش بینی بنگاه ها نشان داده که بهترین و مهمترین پیش بینی ها با عناصری از قضاوت همراه بوده اند. قضاوت که نوعی تفکر گروهی است می تواند به وسیله اشخاصی که بر گروه تأثیر دارند مخدوش شود. لذا تکنیک دلفی برای مقابله با این وضعیت ایجاد شده است (Finlay, 2000).
مدلهای ترکیبی: در مواردی نیز ترکیبی از این مدلها به علاوه مدل های شبیه سازی برای پیش بینی استفاده می شود.

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه دربارهظرفیت جذب، مواد معدنی

4-2-2 ضعفهای پیش بینی
روش های پیش بینی سعی دارند که وضعیت بسیار نزدیک به واقعیت را پیش گوئی کنند. در اغلب موارد پیش بینی ها با تخمینی از قابلیت اطمینان27 نظیر (10%+-) همراه است. اما هرچه افق زمانی برنامه ریزی توسعه می یابد روش های پیش بینی نیز به خاطر افزایش خطا بیشتر غیرقابل اعتماد می شوند. به طوری که هرچه بعد زمان افزایش می یابد، تعداد آینده های ممکن نیز افزایش می یابد (Finlay, 2000).

4-3 برنامه ریزی و تحلیل تحت شرایط عدم اطمینان
جانسون واسکولز28 (1988) عدم اطمینان29 را نتیجه پیچیدگی در سیستم ها می دانند و آن رابه شرح ذیل معرفی نموده است:
1. تنوع ذاتی در نیروهای محیطی
2. ماهیت مهارتهای مدیریتی برای سازگاری با عدم اطمینان
3. تعامل میان نیروهای محیطی و درونی
عدم اطمینان همواره از منابع چندی منتج می شود. باورصاد (1997) منابع اصلی عدم اطمینان را تحت دو ناحیه اصلی مورد بحث قرار داده است:
1. عدم اطمینانهای ذاتی30؛ مربوط به عناصر سیستم که نمی توان با آنها به روش معینی برخورد کرد (نظیر جمعیت).
2. عدم اطمینانهای تحمیلی31؛ که حاصل فرآیندهای مدل سازی است و به خطاهایی در ساختار و تخمین پارامترهای مدل منجر شده و نهایتاً بر نتایج مدل تأثیر گذار است.
پروژه های بازرگانی به وسیله طیفی از عوامل بیرونی و درونی که حاصل جمع تغییرات تصمیم گیری یا محیط عدم اطمینان است، تحت تأثیر قرار می گیرند. بنابراین محققین و برنامه ریزان ارشد نیازمند تکنیک هایی هستند که بتوانند به کمک آنها ویژگی های اصلی و متغیرهای یک آینده نامطمئن و پتانسیل آنها در تصمیم گیری را درک کنند.
بر مبنای نظر Wigg (1982) هدف های اصلی برنامه ریزی در شرایط عدم اطمینان را می توان به دو گروه تقسیم کرد:
1. تصمیم گیری در مورد اینکه کدام استراتژی می بایست اتخاذ شود تا سازمان حداکثر منافع را کسب کند.
2. تهیه برنامه های اقتضائی.

4-4 سناریو چیست؟
وندر ورف (2003) اظهار نمود که در دهه گذشته سناریو به ابزاری استاندارد در جهت حمایت از تفکر و برنامه ریزی استراتژیک تبدیل شده است. Schoemaker (1995) می گوید: سناریو روشی است که در دهه 1950 پس از جنگ جهانی دوم توسط ارتش آمریکا مورد استفاده قرار گرفت و سپس در 1960 توسط هرمان کاهن از موسسه رند کالیفرنیا به ابزاری برای تصمیم گیری های تجاری درآمد، وی و تیمش این روش را مورد استفاده قرار دادند. سناریوها پاسخ هایی هستند که به سوال “چه
می شود اگر…” ؟ داده می شود، این سوالات تاثیر متغیرهای بیرونی را دربرمی گیرد. برنامه ریزی استراتژیک با فرض تنها یک آینده پیش می رود در حالی که سناریو نسخه های مختلف آینده را در بر می گیرد. چشم اندازی که از آینده مورد نیاز است به چشم انداز محیط عملیاتی مربوط است که سازمان در آن سناریو ها را به اجرا در می آورد.

4-4-1 تعاریف و ویژگی های سناریو
قابلیت اعتماد یک سناریو از ماهیت و قوت داده های به کار گرفته آن متنج می شود. هر سناریو ترکیبی از داده های کمی و کیفی و توضیحات روایی در مورد وضعیت های متفاوت (سیاسی، اقتصادی، جغرافیایی، اجتماعی، اطلاعاتی و ….) می باشد.
Khan (1965) به عنوان پیش گام این رویکرد تعریف زیر را ارائه داده است:
“پیامدهای فرضی ناشی از رویدادها که با هدف متمرکز کردن توجه به فرآیندهای علی و نقاط تصمیم گیری

دیدگاهتان را بنویسید