تحقیق درباره موفقیت و محاسبه

دانلود پایان نامه

مشکل اصلی دشواری پیدا کردن یک پایان مناسب برای دوره گسترش نمایی است. اینطور فرض می کنیم که به یک مقدار ثابت در و برسد. برای رسیدن به انبساط مطلوب با ، باید داشته باشیم : ( با توجه به ) ، که به این معنی است که نرخ تولید حباب ها آرام تر از نرخ گسترش جهان است. ( محاسبه صریح نشان می دهد که معمولا بسیار کوچکتر از این مقدار است).
غیر قابل پیش بینی بودن پروسه تولید حباب ها به غیر همگن بودن بزرگی منجر می شود. برای درک تاثیر این غیر قابل پیش بینی بودن باید به این حقایق توجه کرد :


همه گرمای پنهان آزاد شده در پروسه انبساط حباب به دیواره حباب منتقل شده است. این انرژی زمانی می تواند تبدیل به گرما شود که دیواره حباب تحت برخورد های زیادی باشد.
متریک دوسیته یک چارچوب همراه را انتخاب نمی کند. ناوردایی متریک دوسیته حتی بعد از تشکیل حباب ها نیز باقی می ماند. اثر چارچوب همراه اصلی متریک رابرتسون – واکر توسط احتمال توزیع حباب ها باقی می ماند، اما چارچوب همراه ناحیه ای در صورتی دوباره ایجاد می شوند که با تعدادی کافی از حباب ها برخورد کرده باشند.
اندازه بزرگترین حباب ها توسط یک فاکتور تقریبی از کوچکترین آنها تجاوز خواهد کرد. محدوده اندازه حباب ها بسیار عظیم است.
هم چنان که زمان به پیش می رود، یک کسر بسیار بزرگ از جهان در فاز جدید خواهد بود. با این وجود می توانیم یک سوال ظریف دیگر در مورد این نواحی از فضا که در فاز جدیدی هستند بپرسیم. آیا این نواحی متشکل از خوشه های جدا از هم محدود هستند، و یا اینکه خوشه ها بهم متصل می شوند تا ناحیه محدودی را تشکیل دهند؟ احتمال دوم تراوش نامیده می شود.
می توان نشان داد که سیستم به سمت مقدار بزرگی از تراوش می کند، اما برای مقداری که به اندازه کافی کوچک باشد این امر صورت نمی پذیرد. مقدار بحرانی برای هنوز مشخص نشده است، اما احتمالا یک جهان تورمی مقدار زیر مقدار بحرانی خواهد داشت. بنابراین اهمیتی نخواهد داشت چقدر طول بکشد، چراکه ناحیه ای از فضا که در فاز جدید است از خوشه های محدودی تشکیل خواهد شد که هر کدام بطور کامل توسط نواحی که در فاز قدیم هستند احاطه شده است.
هر خوشه شامل تعداد کمی از حباب های بزرگ خواهد بود بنا بر این برخورد بحث شده در قسمت 3 نمی تواند رخ دهد.
فصل چهارم
مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه ارشد با موضوعوجود رابط، وجود رابطه، سطح معنادار

جستجو در سایت ما :


مدل تورمی جدید – مدل تورمی آشوبناک
4-1 مدل تورمی جدید
سناریوی تورمی که توسط آلن گوث مطرح شد با وجود موفقیت ها و بدیع بودن خود دچار مشکلاتی بود که خود گوث نیز بر آنها واقف بود [9] ، [10].
مروری بسیار کوتاه بر این مشکلات داریم و سپس سناریوی آندره لینده [20] را که برای ترمیم مشکلات نظریه گوث مطرح شد را بررسی خواهیم کرد. این سناریو به سناریوی تورمی جدید معروف شده است ( در برابر سناریوی گوث که به سناریوی قدیم مشهور است).
انتقال فاز از حالت خلا متقارن به حالت خلا نامتقارن توسط انبساط متوالی و خاص حباب ها که دارای میدان های نابود نشدنی هستند صورت می گیرد. به طور ضمنی فرض شد که درون این حباب ها میدان اسکالر به صورت بسیار سریع بزرگ می شود تا به برسد. همه انرژی حباب ها در دیواره آن متمرکز می شود و گرما زایی تنها در برخورد دیواره ها رخ می دهد.
اگر این تصویر کمّی صحیح می بود، انبساط نمایی باید در دمای به پایان می رسید، تا چنین انتقال فازی رخ دهد. برای اینکه مشکل تخت بودن حل شود، حداقل بار در طول دوره انبساط نمایی بزرگ شود. در حالی که در این دوره مقدار ( فاکتور مقیاس و دما است )، باید ثابت بماند و بنا براین دمای بحرانی باید بار کوچکتر از دمای ( دمایی که انبساط نمایی در آن شروع شده است) باشد.
در ساده ترین مدل داریم و بنابراین خواهیم داشت :
هیچ نظریه وحدت بزرگی ( ) با چنین مقدارکوچک برای دمای بحرانی پیشنهاد نشده است.
هم چنین مشکل دیگری نیز برای نظریه گوث وجود داشت. اگر تصادم دیواره حباب ها برای باز گرمایی جهان ضروری باشد، در این صورت بعد از چنین انتقال فازی جهان به صورت شدیدی ناهمگن و نا همسانگرد می شود که در تضاد با داده های تجربی است.
مطلب مرتبط :   پایان نامه ارشد درباره توانایی کارکنان و تمایلات رفتاری

لینده برای رفع این مشکلات سناریوی جدیدی مطرح کرد. به این منظور انتقال فاز در نظریه با مکانیزم شکست تقارن موسوم به در نظر گرفته می شود [21].
در اینجا توضیح مختصری در این مورد این فرآیند داده می شود.( البته در حدی که برای استفاده در مدل تورمی جدید ضروری است.)
به این منظور مدل نظریه وحدت بزرگ را در نظر می گیریم [22]:
پتانسیل موثر تک حلقه در شکست تقارن در مدل در دمای به این صورت است: