دانلود پایان نامه با موضوع تجزیه واریانس و عوامل ژنتیکی

دانلود پایان نامه

اثر متقابل تراکم کاشت و اکوتیپ بر صفت میانگین قطر سیرچه معنی دار (01/0p ≤) بود بطوریکه با افزایش تراکم میانگین قطر سیرچه کاهش یافت و به جز تراکم 55 بوته در مترمربع، در دو تراکم دیگر بین دو اکوتیپ سفید همدان و کویر دامغان اختلاف معنی‌داری وجود نداشت (جدول 4-7).


مقایسه میانگین اثر متقابل تاریخ و تراکم کاشت (جدول 4-6) نشان داد که این اثر بر میانگین قطر سیرچه معنی دار (01/0p ≤) بود، بطوریکه بیشترین میزان قطر سیرچه (38/1 گرم) در تاریخ کاشت 25 مهر و تراکم 35 بوته در مترمربع و کمترین میزان قطر سیرچه (6/0 گرم) با کاهش 56 درصدی، در تاریخ کاشت بهاره و تراکم 55 بوته در مترمربع به دست آمد.
نوربخشیان و همکاران (2007) در بررسی قطر سیرچه نشان دادند که ارقام سیر تفرش، گرگان و ساری بیشترین قطر سیرچه را داشتند و تفاوت معنی‌داری بین آن‌ها نبود. ارقام سیر اهواز و ایرانشهر کمترین قطر سیرچه را به خود اختصاص دادند که تفاوت آن‌ها با اکوتیپ همدان معنی‌دار نبود، همچنین بررسی طول سیرچه‌ها نیز نشان داد که سیر تفرش دارای سیرچه‌هایی با حداکثر طول (5/28 میلی متر) بود، اما اختلاف معنی‌داری با ارقام ایرانشهر و همدان نداشت. کمترین طول سیرچه نیز متعلق به توده سیر گرگان با طول 58/16 میلی متر بود و اختلاف معنی‌داری با توده‌های اهواز و مازندران نداشت.
4-7میانگین تعداد و وزن سیرچه
نتایج جدول تجزیه واریانس نشان داد که تعداد سیرچه به طور معنی داری (01/0p ≤) تحت تاثیر تراکم کاشت قرار گرفت، بطوریکه بیشترین تعداد سیرچه (8/15 عدد) در تراکم 55 بوته در مترمربع بدست آمد و در تراکم‌های 45 و 35 بوته در مترمربع، تعداد سیرچه به ترتیب 8/15 و 1/29 درصد کاهش نشان داد (جدول 4-4).
تعداد سیرچه موجود در سیر از عوامل مهم در بازارپسندی سیر می‌باشد و با زیاد شدن تعداد سیرچه از بازارپسندی محصول به طور قابل توجهی کاسته خواهد شد. در یک تحقیق محدوده تغییرات این صفت در تاریخ‌های کاشت مورد بررسی 7/31 تا 6/34 عدد متغییر ولی این اختلافات معنی دار نبود (دارابی و دهقانی، 1389).
اثر متقابل تاریخ کاشت و اکوتیپ بر صفت میانگین وزن سیرچه معنی دار (05/0p ≤) بود، بطوریکه بیشترین وزن سیرچه (5/3 گرم) در تاریخ کاشت 25 مهر ماه و در اکوتیپ سفید همدان به دست آمد و کمترین میزان این صفت (2 گرم) در تاریخ کاشت بهاره و اکوتیپ کویر دامغان بدست آمد. کاهش میانگین وزن سیرچه در اکوتیپ کویر دامغان نسبت به اکوتیپ سفید همدان در سه تاریخ کاشت 25 مهر، 20 آبان و 15 اسفند ماه به ترتیب 12/17، 3/18 و 23 درصد بود (جدول 4-5).
اثر متقابل تاریخ و تراکم کاشت بر صفت میانگین وزن سیرچه معنی دار (01/0p ≤) بود، بطوریکه که با افزایش تراکم کاشت در سه تاریخ کاشت میانگین وزن سیرچه کاهش یافت. بیشترین میانگین وزن سیرچه (56/3 گرم) در تاریخ کاشت 25 مهر و تراکم 35 بوته در مترمربع و کمترین میزان آن (2/2 گرم) در تاریخ کاشت بهاره و تراکم 55 بوته در مترمربع بدست آمد (جدول 4-6).
مطلب مرتبط :   پایان نامه با کلید واژه هایکمترین مربعات جزئی، روش حداقل مربعات، نمونه برداری

نوربخشیان و همکاران (2007) تعداد سیرچه را در ارقام تفرش، همدان، مازندران، گلستان و ایرانشهر به ترتیب 6/8، 1/12، 5/9، 3/7 و 3/6 عدد گزارش نموده‌اند. در همین تحقیق دامنه تغییرات وزن سیرچه بین 04/1 تا 97/6 گرم بود. بیشترین وزن سیرچه را توده تفرش و کمترین آن را توده اهواز به خود اختصاص داد و از این نظر اختلاف معنی‌داری با توده ایرانشهر نداشت.
عباسی فر (2000) در مطالعه‌ای که انجام داد به این نتیجه رسید که در شرایط اراک، سیر محلی تفرش با میانگین 3/8 گرم در تاریخ کاشت آبان ماه نسبت به سایر تیمارها برتری معنی‌داری دارد.
در بررسی اجزای عملکرد نشان داده شد که با بیشتر شدن فاصله کاشت میانگین وزن سیر و سیرچه افزایش یافت به طوری که حداکثر میانگین وزن سیر و سیرچه (به ترتیب 8/56 و 7/1 گرم) در فاصله بین ردیف 40 سانتی متر مشاهده گردید (دارابی و دهقانی، 1389).
4-8میزان آلیسین
نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر اکوتیپ بر میزان اسانس آلیسین معنی‌دار (05/0p ≤) بود (جدول 4-1).
با مقایسه درصد اسانس دو اکوتیپ مورد مطالعه، اکوتیپ سفید همدان با میزان آلیسین 1/5 درصد نسبت به اکوتیپ کویر دامغان با میزان آلیسین 2/3 درصد، برتری معنی‌داری داشت (جدول 4-3).
در تحقیقی بر روی میزان آلیسین مناطق مختلف ایران مشخص گردید که شرایط اقلیمی مناطق نمونه‌گیری، اثر قابل توجهی بر میزان آلیسین نشان نداد. بیشترین میزان آلیسین مربوط بود به اکوتیپ شماره 5 با 13 درصد آلیسین که این اکوتیپ از شمال شرق ایران منشا یافته و حاصل یک برنامه اصلاح انتخابی بین کلون‌های بومی آن ناحیه می‌باشد. عوامل ژنتیکی بیش از عوامل محیطی و اقلیمی بر میزان آلیسین موثر هستند. اغلب اعتقاد بر آن است که سیرهای جنوب ایران تندتر از سیرهای شمال هستند. برخلاف این تصور، میزان آلیسین سیرهای جنوب ایران به صورت معنی‌داری از سیرهای شمال کمتر بود. البته دیگر ترکیبات سولفوره موجود در اسانس سیر نیز در طعم و تندی آن موثر می‌باشند، لذا برای قضاوت صحیح و دقیق در این رابطه نیاز به ارزیابی اسانس این اکوتیپ‌ها خواهد بود (بقالیان و همکاران، 1383).
فصل پنجم
مطلب مرتبط :   منبع مقاله درباره مواد معدنی و زیست محیطی

جستجو در سایت ما :


نتیجه گیری
نتیجه‌گیری
در یک نتیجه گیری کلی کشت‌های پاییزه مخصوصاً تاریخ کاشت 25 مهر ماه از نظر بسیاری از صفات مثل عملکرد نسبت به کشت بهاره برتری داشتند که طولانی‌تر بودن دوره رشد و نمو و انتقال مواد فتوسنتزی بیشتر به سیر از دلایل عمده آن است، همچنین با افزایش تراکم با وجود کاهش در بسیاری از صفات، عملکرد در واحد سطح افزایش معنی دار نشان داد. در کشت‌های پاییزه بین دو اکوتیپ مورد مطالعه خیلی اختلاف معنی دار مشاهده نشد اما در کشت بهاره اکوتیپ سفید همدان در اکثر صفات بهتر از اکوتیپ کویر دامغان بود. از این رو توصیه می‌شود در کشت بهاره و یا در صورت کوتاه بودن دوره رویشی، از اکوتیپ سفید همدان استفاده گردد، اکوتیپ سفید همدان از لحاظ درصد اسانس آلیسین نیز برتری قابل ملاحظه‌ای نسبت به اکوتیپ کویر دامغان داشت.