دانلود پایان نامه درباره الکترومایوگرافی و اندازه گیری

دانلود پایان نامه

MVC عضله فوقخاری
مقاومت در قسمت بالای دست
شکل3-7- وضعیتهای مخلف برای ثبت MVC در عضلات مختلف
به منظور ثبت دادهها از الکترود سطحی دوقطبی، از جنس نقره/کلرید نقره به قطر 1 سانتیمتر استفاده شد. فاصله مرکز به مرکز الکترودها 2 سانتیمتر میباشد. فعالیت الکترومایوگرافی از ازعضلات دلتوئید، ذوزنقه و فوقخاری ثبت شد. وضعیت شروع الکترود گذاری فرد باید با تنهای کاملا صاف و دستان آویزان بنشیند. بعد از ترشیدن پوست و تمیز کردن سطح آن با الکل70%، الکترودها موازی با فیبر عضلانی روی پوست قرار گرفتند. موقعیت قرار گیری الکترودها براساس پیشنهادات SENIAM انجام شد که به ترتیب زیر بود:


برای برجسته شدن عضله ذوزنقه فوقانی، فرد الویشن شانه انجام میدهد، از زائده آخرومی تا مهره 7 گردنی یک خط فرضی را تصورکنید باید الکترودها در جهت تار عضله در وسط این خط قرار گیرد
برای برجسته شدن عضله ذوزنقه میانی کافی است که آداکشن کتف انجام دهد یا در برابر آبداکشن افقی بازو مقاومت کند و محل الکترود از لبه داخلی کتف تا مهره سوم پشتی یک خط فرضی را تصور کنید الکترود در جهت تار عضله در نیمه این خط قرار میگیرد
برای برجسته شدن عضله ذوزنقه تحتانی حرکت آبداکشن با مقاومت را انجام شد. محل الکترود گذاری از ریشه خار کتف یک خط فرضی به مهره 8 پشتی وصل میکنیم الکتروها حدودا در 3/1 تحتانی قرار میگیرند.
برای مشخص شدن عضله دلتوئید قدامی حرکت فلکشن با مقاومت را انجام شد. محل الکترود در جهت تار عضله، به اندازه عرض یک انگشت جلوتر و پایینتراز زائده آخرومی قرار میگیرد.
برای برجسته شدن دلتوئید میانی، فرد حرکت آبداکشن با مقاومت انجام شد و محل نصب الکترود از زائده آخرومی به اپی کندیل خارجی آرنج یک خط فرضی رسم میکنیم الکترودها حدود 5-4 سانتیمتر از زائده آخرومی پایینتر قرار میگیرند.
برای برجسته شدن عضله دلتوئید خلفی حرکت اکستنشن با مقاومت را انجام شد. محل الکترود در جهت تار عضله حدود دو انگشت عقب تر از زائده آخرومی قرار میگیرد.
فیبرهای عضله فوقخاری نزدیک بخش میانی و فوقانی ذوزنقه قرار دارد که از حفره فوقانی کتف به برجستگی بزرگ استخوان بازو متصل میشود. محل الکترودها به فاصله 2سانتیمتر مستقیما بالای خار کتف در حفره فوقانی کتف قرار میگیرند (کریسول 2010 ).
مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه ارشد درمورد سیستم‌ها و پایداری

ابتدا پرتکل به صورت آزمایشی تمرین شد. برای ثبت دادههای EMG ، کف دست به طرف ران و در وضعیت طبیعی بود، و دست همواره در زوایای مختلف در یک وضعیت ریلکس قرار داشت. از وضعیت استراحت وزنه معادل 5% کل وزن بدن به فرد داده میشد و آزمودنی انقباض ایزومتریک را به مدت 5 ثانیه نگه داشت. بعد از برداشتن وزنه دست دوباره در همان وضعیت، دست به حالت استراحت باز میگشت. این تست برای هر زاویه سه بار تکرار شد و متوسط 3 ثانیه وسط کل انقباض، برای مقدار متوسط RMS هر فعالیت محاسبه شد.
مقادیر فعالیت الکترومایوگرافی عضلات در حین اجرای حداکثر انقباض ایزومتریک ارادی MVIC به منظور همسان سازی RMS به دست آمده است از فعالیت الکترومایوگرافی عضلات مذکور ثبت گردید . هنگام انجام حداکثر انقباض ایزومتریک آزمودنیها به صورت کلامی تشویق شده و میزان انگیزش آنها در بالا برده شد.
3-6- اندازه گیری الکترومایوگرافی
برا ی اندازه گیری الکترومایوگرافی از دستگاه 16 کاناله EMG مدل MA300-16 استفاده شد که دادههای به دست آمده با فرکانس 2500 هرتز و پهنای باند 1250 هرتز ثبت شدند. سپس با یک فیلتر مناسب سیگنالهای کمتر از 10 و بیشتر از 500 هرتز و همچنین سیگنالهای 50 هرتز برق شهری حذف شدند. پس از نصب الکترودها روی نقاط مشخص حرکات در زاویههای مختلف به صورت ایزومتریک انجام شد.

شکل3-8-نمای قدامی محل نصب الکترود (کانرد 2005)

شکل3-9- نمای خلفی محل نصب الکترود(کانرد 2005)
تصویر3-10-نحوه نصب الکترودها بر روی عضلات مربوطه ازالف)نمای جانبی ب)نمای خلفی

شکل 3-10- الف

جستجو در سایت ما :