مقاله درباره مواد غذایی و فیزیولوژی

دانلود پایان نامه

18-1-اتیلن
اتیلن یک هیدروکربن ساده اشباع نشده است که رسیدگی میوه‌ها را تسریع کرده و باعث اثرات سه گانه در گیاهان می‌شود که شامل جلوگیری از طویل شدن، افزایش توسعه و رشد قطری و در نهایت رشد افقی ساقه در پاسخ به نیروی ثقل می‌باشد.اتیلن در همه گیاهان عالی تولید می‌شود، اما تولید آن در گیاهان پست مورد تردید است. این ماده در تمام قسمت های گیاهان عالی از ماده میتونین سنتز می‌شود و تولید آن تحت تأثیر نوع بافت و مرحله نمو گیاه می‌باشد.شکل مصنوعی اتیلن اتفون است که در محیط مایع با پ هاش پایین نمی تواند تولید اتیلن کند ولی اگر پ هاش بالا رود به اتیلن تبدیل می‌شود(احمدی و همکاران، 2008).
اثرات اتیلن در گیاه: رسیدگی میوه، پیری، ریزش، گل دهی، رکود، رشد شاخه و ریشه و غالبیت انتهایی(احمدی و همکاران، 2008).
اهمیت فیزیولوژی پس از برداشت گل‌های بریده در توجه و جلوگیری از فرایند پیری است که در گل‌ها خیلی سریع رخ می‌دهد.مقادیر کم انرژی و فقدان یک کوتیکول ممانعت کننده از تعرق نیز عمر گل‌های بریده را کاهش می‌دهد و پژمردگی گلبرگ‌ها با کاهش ارزش زینتی گل همراه است(احمدی و همکاران، 2008).
اتیلن در کنترل فرایند رشد و نمو از جوانه زنی تا پیری نقش عمده ای دارد و نقش اساسی در پیری گل‌ها بازی می‌کند، اما حساسیت به اتیلن در بین گونه های مختلف گل متفاوت است. کیفیت گل‌های بریده و ماندگاری پس از برداشت آنها به ترکیب اتمسفر محیط بستگی دارد. صدمات گوناگونی که به گیاهان زینتی و گل‌های بریده وارد می‌شود یک مسئله جهانی بوده که عمدتاً از آثار تخریبی اتیلن ناشی می‌شود.
اتیلن به عنوان یک هورمون پیری مطرح بوده و پژوهشگران با استفاده از برگ‌ها و گل‌ها نشان داده اند که استفاده از اتیلن خارجی فرایند پیری را سریع تر کرده و نیز تولید اتیلن در طی مراحل بیشتر می‌شود.

جستجو در سایت ما :


افزایش نفوذ پذیری غشا و کاهش فعالیت های بین سلولی، افزایش فعالیت آنزیم های محلول در آب، کاهش استفاده از مواد غذایی توسط گلبرگ ها، افزایش شدت تنفس، کاهش در میزان جذب ساکارز و شکسته شدن کلروفیل فرایندهای فیزیولوژی و بیوشیمیایی هستند که مرتبط با پیری می‌باشند و همگی با دخالت اتیلن صورت می گیرند(تیز و زیگر، 2006).
برخی از گل‌ها که حساسیت بالایی به اتیلن دارند به غلظت های پایین 1-3 پی پی ام در طی 24 ساعت واکنش نشان می‌دهند.
پژوهش ها نشان می‌دهد که قرار دادن گل‌ها در یک اتمسفر غنی از اتیلن تولید خود ساخته اتیلن را توسط گل‌ها و در نتیجه پژمرده شدن گل‌ها و رشد تخمدان را سرعت می بخشد. تولید خود ساخته اتیلن به وسیله اثر آن روی نفوذ پذیری تونوپلاست و تفکیک غشای واکوئل از سیتوپلاسم مشخص می‌شود.
افزایش در نفوذ پذیری تونو پلاست باعث تحریک انتقال مواد سازنده اتیلن از واکوئل به محل سنتز توسط آنزیم ها (غشا های سیتوپلاسمی) می‌شود. تولید خود ساخته اتیلن با افزایش سن گیاه افزایش می یابد. حساسیت گیاهان به اتیلن به حضور گیرنده های ویژه ای در بافت وابسته است(تیز و زیگر، 2006).
19-1-تنظیم‌کننده‌های رشد
استفاده چندانی ندارند، مگر استفاده از سایتوکنین جهت بتعویق انداختن پیری در گل های رز، زنبق، لاله و….
1-19-1-جیبرلین ها
یک کاربرد تجاری مهم جبیبرلین ها جلوگیری از زردی برگ ها پس از برداشت گل‌های بریده تک لپه ای مانند سوسن ها، آلسترومریا و برخی دیگر از گل ها که به مدت طولانی انبار می‌شوند می‌باشند(آنجوم و همکاران ،2001 ).جبیبرلین ها در افزایش طول ساقه گل دهنده در گل‌های شاخه بریده موثر بوده و در بیشتر گل‌های پیازی می تواند گل دهی را تسریع نموده و رشد طولانی ساقه را تحریک کرده واز سقط جوانه گل ممانعت بعمل می آورد. این اثر جیبرلین ها احتمالا به دلیل افزایش قدرت کشش مواد غذایی توسط گل‌ها در زمان رقابت پیاز های دختری حاصل از پیاز مادری و فتوسنتز می‌باشد(آنجوم و همکاران ،2001 ).
در گل مریم طول ساقه گل دهنده یک عامل کیفی مهم به شمار می‌آید که تیمار پیاز با جیبرلین ها باعث افزایش طول ساقه گل دهنده می‌شوند. البته اثر جیبرلین هابر اساس نوع رقم و مرحله نموی جوانه گل، طول دوره تیمار سرمایی و نیز تفاوت جیبرلین های مورد استفاده و روش و زمان کاربرد آنها متفاوت است(آنجوم و همکاران ،2001 ). نتایج آزمایشات ناگاراجا و گودا (2003) حاکی از آن است که غلظت 100 پی پی ام اسید جیبرلیک به طور مشخصی ماندگار شامل بریده مریم را افزایش می‌دهد. همین نتایج از تحقیقات دیوندرا و ناگدا (2004 ( بدست آمد.
مطلب مرتبط :   منابع مقاله با موضوعکاهش اضطراب، اضطراب کودکان، ابراز وجود

2-19-1-سیتوکنین
سیتوکنین ها به عنوان تنظیم کننده رشد گیاهی به طور برجسته پیری و زرد شدن برگ‌ها را در گونه های متعدد گیاهی به تأخیر انداخته یا برگشت می‌دهد.
هم چنین پیری گل‌های بریده با استفاده از کاربرد خارجی سیتوکنین ها به تعویق می‌افتد به طوری که در مورد میخک، لاله، رز، آنتوریوم، هلی کونیا، زنبق و ژربرا به اثبات رسیده است(لیون و همکاران، 2000).کاربرداین ترکیبات بر روی گل‌ها خسارت تنش آبی را کاهش داده موجب بهبود جذب محلول و حفظ تورژسانس گلبرگ‌ها می‌شود هم چنین آنها موجب کاهش سرعت تنفس، کاهش حساسیت به اتیلن وجلوگیری از تولید اتیلن می‌شود(لیون و همکاران، 2000).
یکی از مهم ترین اثرات سایتوکنین های مصنوعی و طبیعی تاخیر در پیری و تسریع انتقال مواد غذایی و مواد آلی است. وقتی برگ های بالغ از گیاه جدا می‌شوند پروتئین سریعا آزاد می‌شود. کلروپلاست ها در اثر از دست دادن کلروفیل متلاشی شده و در نتیجه یک جریان رو به خارج ازت و چربی و اسیدهای هسته ای از طریق غشاهای منفذدار به وجود می‌آید. سیتوکنین ها موجب کاهش حساسیت بافت های گیاهی به اتیلن شده و موجب افزایش عمر انباری گل ها می‌شود(لیون و همکاران، 2000).
بنزیل آدنین موجب ماندگاری عطر گل رز می‌شود تری میلتوکس فرت (نوعی قارچ کش) و آسکوربیک اسید موجب دوام عطر گل‌های مریم در دوره پس از برداشت می‌شود در حالی که نیترات نقره کاملا اثر منفی بر عطر گل مریم دارد(لیون و همکاران، 2000).
3-19-1-آبسیزیک اسید
آبسیزیک اسید یک سسکوتیرونوئید پانزده کربنی می‌باشد که به طور نسبی در کلروپلاست ها و دیگر پلاسیدها از طریق مسیراسید مالونیک تولید می‌شود. این ماده معمولا به عنوان یک بازدارنده رشد و عامل محرک پیری شناخته می‌شود. تیمار با آبسیزیک اسید پژمرده شدن گل ها در معرض نور را از طریق بستن روزنه‌های آن ها و کاهش اتلاف آب به تأخیر می اندازد اما در تاریکی موجب تحریک پیری می‌شود(هالوی و مایک، 1979).بسیزیک اسید موجب افزایش تنفس شده بنابراین میزان کربوهیدرات گلبرگ ها را کاهش میدهد. در گل های بریده میخک تجمع آبسیزیک اسید هنگام پیری نقش حد واسط را در عمل اتیلن ایفا میکند که میتوان با تیمار دی اکسیدکربن این تجمع را به تأخیر انداخت.این ماده یک عامل اصلی در ایجاد و تداوم خواب در پیازهای گل مریم می‌باشد(ابراهیم زاده،1377).
20-1-سایر تنظیم کننده های رشد
جاسمونیک اسید و متیل جاسمونات تنظیم کننده های رشد طبیعی هستند که در واکنش های دفاعی گیاه شرکت دارند و دارای فعالیت ضد قارچی مستقیمی همانند افزایش ترکیبات ضد قارچی متعدد در بافتهای گیاهی هستند. جوسیس و همکاران گزارش کردند که جاسمونیک اسید می تواند موجب تحریک پیری شود درحالیکه پلی آمین ها پیری شاخ و برگ را به تأخیر می اندازند(ابراهیم زاده و ناظمیه، 1382)