وابستگی به مواد مخدر و کشورهای توسعه یافته

دانلود پایان نامه

بیماران با درد مزمن معمولاً افسردگی، آشفتگی در روابط بین فردی بخصوص خانواده، آشفتگی در خواب، خستگی و کاهش کارکردهای فیزیکی و روان شناختی را تجربه می کنند. گاسما در سال 1990، گزارش می دهد که بخش معناداری از جمعیت مبتلا به درد مزمن از افسردگی و ناسازگاری و استرس های اجتماعی و محیط خانوادگی رنج می برند.گرچه هنوز شیوه اثر و علت رابطه بین پریشانی های روان شناختی و درد مزمن بطور آشکار مشخص نیست، لیکن بررسی ها نشان می دهد که پریشانی های روان شناختی بطور غیر معمولی در جمعیت، مبتلا به درد مزمن بالا است. دنیل و همکاران 1985، عنوان می کنند که: بسیاری از بیماران درد مزمن دارای اختلالات شخصیت، وابستگی به مواد مخدر، بی ثباتی در روابط خانوادگی، ناسازگاری شغلی و دعواهای قانونی می باشند. در کار پزشکی، درد شاید شایع ترین شکایت باشد و سندرم های درد مقاوم به درمان نیز شایع اند. کمردرد در ایالات متحده سالیانه میلیون نفر را ناتوان ساخته است و در سال بیش از 8 میلیون ملاقات پزشکان به همین دلیل انجام می شود.
اختلال درد در زنان دو برابر بیشتر از مردان تشخیص داده می شود. شایعترین سن ابتلا، دهه چهارم و پنجم زندگی است، شاید به این دلیل که با افزایش سن تحمل درد کاهش می یابد. اختلال درد در طبقه کارگر شایع تر است که شاید علت آن احتمال بیشتر صدمات شغلی در این گروه باشد. احتمال وارثت ژنتیک یا مکانیسم های رفتاری در انتقال این بیماری دخیل می باشد. در خانواده افراد مبتلا به درد، اختلال افسردگی، اختلالات اضطرابی و سوء مصرف مواد نیز شایعتر از جمعیت کلی است.
کمردرد از شایع ترین بیماری های اسکلتی عضلانی است و اولین علت آن ناتوانی در افراد زیر 45سال می باشد. دومین علت مراجعه به پزشک و سومین علت انجام عمل جراحی به حساب می آید.
در کشورهای توسعه یافته هزینه کل که به کمر درد ناشی می شود هر ساله 7/1 را از سهم کل تولیدات ناخالص است و بیشترین هزینه بی شک مربوط به هدایت درمان بیماران مبتلا به کمردرد مزمن نسبت به کمر دردهای متناوب و بازگشتی است.
از لحاظ تعریف کمردردی با سابقه بیش از سه ماه بدون وجود هر گونه شواهد پاتولوژیک کمردرد مزمن نامیده می شود.
اغلب اطلاعات در مورد کمر دردهای مزمن ناقص هستند و بخش اعظم درمان بدون اتکا به شواهد مستدل انجام می پذیرد با این وجود افزایش چشمگیر مسئله کمردرد را مورد بررسی قرار داده اند.
به طور کلی بر اساس تعریف کمردرد نه یک علامت نه یک بیماری و نه یک تشخیص است بلکه یک( اثر) بوده و بر مبنای آن متخصصین بیش از 260 علت را برای کمردرد ذکر کرده اند که در این میان برخی قابل پیشگیری برخی قابل کنترل و برخی قابل درمان و در نهایت برخی غیر قابل درمان هستند(1)
به عبارت دیگر کمردرد بیماری نیست بلکه یک حالت انسان است و بهترین راه مقابله با آن تحت کنترل و تحت مراقبت در آوردن آن است. دردی که با تغییر حرکت و چگونگی قرارگرفتن بیمار تغییر می یابد(2).

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه عوامل تعیین کننده ساختار سرمایه و سرمایه گذاری بیش از اندازه

– معمولا کمردرد به یکی از سه حالت زیر بروز می کند:
کمردرد حاد
کمردرد حاد که کمتر از شش هفته از شروع آن می گذرد را حاد می نامند(3) یک درد حاد و شدید در ناحیه کمر است که در اثر قرار گرفتن در وضعیت های غلط خم شدن های طولانی مدت یا به مدت طولانی ضربه زدن به ستون فقرات کمری ایجاد می شود. نشانه وقوع آن آسیب بافتی بوده و به درجات مختلفی در فرد ایجاد ناتوانی می کند. هر چند که آسیب کوچک باشد ولی باید مراقب بود و از تکرار آن جلوگیری کرد. برای این منظور در مرحله اول درمان باید اقداماتی جهت کنترل درد انجام گیرد و سپس در مورد بهبودی کامل اقدام شود و نهایتاً تمامی فعالیت های طبیعی ستون فقرات را به شکل اولیه خود بازگرداند.
البته اولین وقوع حمله حاد کمردرد نیازی به نگرانی ندارد ولیکن باید پیامدهای آن را در نظر گرفت و هر چه زودتر برای رفع آن اقدام نمود. در غیر این صورت صدمه و جراحت شدت پیدا کرده و مزمن خواهد شد و نیز دوره ناتوانی ادامه خواهد یافت به طوری که طبق آمار شانس بازتوانی موفق در بیمارانی که کمردرد آنها بیش از شش ماه مقاومت می کند کاهش یافته و حتی پس از سه ماه مقاومت درد، وضعیت روحی و روانی بیمار تغییر خواهد کرد. پس به طور جدی با تکرار یک حمله شدیدتر کمردرد مقابله کنید.
کمر درد نیمه حاد یا تحت حاد
این نوع کمردرد به لحاظ دوران نقاهت بیماری بین شش تا دوازده هفته به طول می انجامد(3) و از نظر بالینی و علائم کلینیکی و پزشکی نوعی کمردرد مابین کمردرد حاد و مزمن می باشد.
کمردرد مزمن
به آن دسته از دردهای ناحیه کمری گفته می شود که بیشتر از دوازده هفته بیمار را دامن گیر خود کرده است. ممکن است درد مزمن به طور موقت با داروی مسکن تسکین پیدا کند اما بدن انسان پیشرفتی در بهبودی ندارد و حتی خود داروی مسکن نیز بخشی از مساله می شود(4).
به تعبیری دیگر کمردردی که بیش از دو ماه از بروز آن می گذرد را مزمن می نامند. کمردرد مزمن در واقع در اثر عدم درمان و یا مقاومت به درمان کمردرد حاد ایجاد می گردد. بدیهی است که درمان به موقع و مناسب درد حاد همواره درد مزمن را به حداقل می رساند. درد مزمن کمر باید به عنوان یک علامت جدی تلقی شده و کلیه معاینات بالینی و آزمایشات پاراکلینیکی آن جهت تشخیص بیماری انجام گردد که این کار مستلزم یک بررسی دقیق و درمان مناسب توسط گروهی درمانگر متشکل از تیم پزشکی متخصص فیزیوتراپی متخصص روانپزشکی متخصص تربیت بدنی و… می باشد(5). بر اساس اطلاعات یک منبع اغلب بیماران مبتلا به کمردرد مزمن از جراحی سودی نمی برند(6).
از نظر چگونگی درد چهار نوع کمر درد وجود دارد :
درد موضعی :
این نوع درد ناشی از فشار و یاتحریک گیرنده های حسی درد در ستون مهره ها می باشد ، هر کدام از ساختارهای ستون فقرات کمری ( از جمله استخوان ها ی مهره ها ، دیسک بین مهره ها ، ماهیچه های متصل به آن ها و یا عضلاتی که از روی آن ها عبور می کنند ، دچار بیماری و یا جراحت های ناشی از ضربه گردند .

مطلب مرتبط :   پایان نامه با موضوع پیامدهای اجتماعی و سیستمهای تولید

جستجو در سایت ما :


سبب ایجاد درد موضعی کمر می شوند ، مثله درد در اثر شکستگی ستون فقرات ؛ ضربه به ماهیچه های و یا رباط های کمری.
درد ریشه ای :
این درد ها تیز و تیر کشنده هستند و از مهره ها در مسیر یک ریشه عصبی به ساقه عصب منتشر می شوند. سرفه ، عطسه ، و انقباض های ارادی عضلات شکمی در اغلب موارد باعث تشدید این نوع درد می شود . در موقعیت هایی که ریشه های عصبی و یا عصب دچار کشیدگی شوند این نوع درد ها تشدید می یابند.