نقش بازی در رشد اجتماعی کودک

تعریف بازی

به هر گونه فعالیت جسمی یا ذهنی هدفداری که به صورت گروهی یا فردی انجام پذیرد و موجب کسب لذت و اقناع نیازهای کودک شود بازی گویند.

نقش بازی در رشد اجتماعی کودک

  1. موجب ارتباط کودک با محیط بیرون می شود و دنیای اجتماعی او را گسترس می دهد.
  2. موجب شکوفایی استعدادهای نهفته و بروز خلاقیت می شود.
  3. همکاری،همیاری و مشارکت کودک توسعه می یابد.
  4. با رعایت اصول و مقررات آشنا می شود.
  5. همانند سازی با بزرگسالان را می آموزد.
  6. با مفهوم سلسله مراتب آشنا شده و آن را رعایت می کند.
  7. رقابت را می آموزد و شکست را بطور واقعی تجربه می کند.
  8. قدرت ابراز وجود پیدا می کند و از ترس،کمرویی و خجالت بیهوده رها می شود.
  9. حمایت از افراد ضعیف را می آموزد

 نقش بازی در رشد عاطفی

  1. نیاز به برتری جویی را ارضا می کند.
  2. موجب ابراز احساسات،عواطف، ترس ها و تردیدها،مهر و محبت،خشم و کینه و نگرانی ها می شود.
  3. تمایل به جنگجویی و ستیزه گری را کم می کند.
  4. برون نگری کودک را افزایش می دهد.

نقش بازی در رشد جسمی کودک

  1. موجب رشد هماهنگ دستگاهها و اعضای مختلف بدن می شود.
  2. باعث تقویت حواس کودک می شود.
  3. نیرو و انرژی بدن را به بهترین شکل مصرف می کند.
  4. کودک به توانمندیهای فکری و و بدنی خود آگاهی پیدا می کند.

نقش بازی در رشد ذهنی کودک

  1. در یادگیری زبان نقش بسزایی دارد.
  2. در رشد هوشی بسیار مهم تأثیر دارد.
  3. با مفاهیم ساخت،فضا،شکل آشنا می شود.
  4. رفتارهای هوشمندانه کودک تقویت می شود.
  5. موقعیت استفاده از قوه ی تخیل در کودک به وجود می آید.
  6. زمینه ی بهتر برای تفکر فراهم می آورد.
مطلب مرتبط :   تعاریف کیفیت زندگی زناشویی