پایان نامه رایگان با موضوع مشارکت مردم، پذیرش تغییر، ساختار سیاسی، اقتصاد اسلامی

تضمین کرده که باعث مشروعیت دولتی گردد.
۱۲. دولت باید عناصر ثابت اقتصاد اسلامی و عناصر متحرک را مطابق با شاخص های اسلامی تضمین بکند.۳۷۷
فصل پنجم: تحولات عراق نوین و رویکرد جریانهای شیعی عراق
در شرایط کنونی، تحوّل اساسی در حاکمیت عراق و دستیابی شیعیان به قدرت سیاسی و تلاش جهت یافتن جایگاه اصلی خود در پهن? سیاسی این کشور به کمک عامل تسریع‌کنند? سقوط رژیم بعثی صدام حسین یعنی آمریکا از یک‌سو و پرورش، حمایت و سازمان‌دهی رهبران جدید شیعی توسط ایران در مدّت اقامت‌شان در این کشور از سوی دیگر، از شکنندگی ویژه‌ای برخوردار است. نقش و جایگاه جریان عمد? شیعه به عنوان نیروی اکثریت، در پارلمان و دولت عراق که نقش اوّل را در تصمیم‌‌گیری‌ها و تحولات سیاسی اجتماعی عراق پس از صدام ایفا نموده‌است، به خوبی قابل ارزیابی است. آنها با اتخاذ رویکردی عملگرایانه مبتنی بر واقعیتهای نوین این کشور، در دو سطح تحولات عمومی و راهبردی عملکردی را از خود برجای گذاشته اند. این فصل در نظر دارد با ارزیابی تحولات عمومی و راهبردی عراق به عنوان یکی از تأثیرگذارترین همسایگان بر ژئوپلتیک منطقه، ضمن مشاهده هدفمند تحولات و رویدادهای این کشور به گردآوری، تجزیه و تحلیل دادهها و اطلاعات گردآوری شده بپردازد تا بدین وسیله، جایگاه جریان‌های عمد? شیعی در عراق معاصر تبیین شود و در آخر خواهیم دید که شیعیان عراقی برای کسب این جایگاه مناسب به چه اقداماتی دست زده‌اند.
تحولات عمومی
نقش جریان‌های عمد? شیعی عراق در هر کدام از مسائل چهارگانه فوق غیر قابل انکار بوده‌است.
وقایع داخلی عراق به طور مشخص شامل ۴ محور مهم بوده‌است؛
۱. امنیت در عراق
۲. انتخابات عراق و روندهای آن
۳. روند حضور و خروج اشغالگران از شهرهای عراق
۴. احیای فعالیت حزب بعث
۱. امنیت در عراق
به دنبال سقوط رژیم بعث در عراق و قدرت‌یابی شیعیان در عراق از منظر سیاست داخلی این کشور باعث برخورد منافع قومی – مذهبی و مقاومت فزایند? اقلیت سنّی علیه شیعیان و ساختار سیاسی جدید شد. وضعیت جدید سیاسی در عراق یعنی تغییر رژیم اقلیت سنی که بر اکثریت شیعه حکومت میکردند باعث شد برخی جریان‌های موجود در عراق از پذیرش تغییر در قدرت امتناع کنند و “در نتیجه اوضاع رو به وخامت نهاد و رنگ خشونت به خود گرفت.”۳۷۸ اوایل اشغال عراق وضعیت این کشور به گونه‌ای بود که در هیچ خیابان و منطقه‌ای مکان امنی یافت نمیشد. علیرغم آنکه اشغالگران مسئول امنیت این کشور بودند اما مشکل اصلی برای امنیت عراق، وجود خود اشغالگران در عراق بود. عاملی که به صورت انگیزه برای افرادی در آمده و به خشونت در عراق دست می‌زدند۳۷۹. امروزه تداوم بیثباتی و ناامنی در عراق و نگرانیهای موجود در خصوص احتمال تبدیل شدن بحران عراق به یک جنگ داخلی، موجب شد تا الگوها و سیاستهای یک‌جانبه‌گرایانه از سوی آمریکا و تلاش این کشور برای کنار گذاشتن بازیگران فعال منطقهای مانند ایران با توجه به نفوذ غیر قابل انکار آن مورد بازبینی قرار گیرد. از آنجا که آشوب در عراق نه تنها تمامیت ارضی این کشور را تهدید میکند، بلکه ممکن است به سایر نواحی و مناطق مجاور نیز تسری پیدا کند، کشورهای منطقه و حتی جهان بر ضرورت راه حل صلح آمیز برای آن تأکید دارند. بنابراین در مقابل مسئله وحدت و انسجام ملّی و همچنین در کنار آن تمامیّت ارضی عراق مطرح می‌شود و هرگونه تشتّت و اختلاف به ضرر ملّت عراق میباشد.
ماجرای سامرّاء را به وجود آوردند تا در عراق جنگ مذهبی و داخلی به وجود آورند اما هوشیاری حوزه نجف و آیت الله سیستانی از یک سو و هوشیاری قوّه مجری? وقت به ریاست دکتر ابراهیم جعفری رهبر سابق حزب الدعوه نیز از سوی دیگر در کنار ملت عراق، شیعیان، اهل سنت و کردها، باعث شد این توطئه خنثی شود. به نظر میرسد امنیت تنها در چارچوب ترکیبی از راه حلهای سیاسی- امنیتی میان گروههای اصلی شیعه، سنی و کرد در عراق و عدم دخالت کشورهای خارجی حاصل خواهد شد.
۲. انتخابات عراق و روندهای آن
انتخابات یک رویداد تاریخی و نماد تحول در هژمونی سیاسی عراق بود. طی آن شاهد “تحول زمام امور از دست یک اقلیت سنی به اکثریت شیعه و کردها میباشیم.”۳۸۰ تمایز سیاسی بین شیعیان و سنی‌های عرب عراقی در فواصل بین نمایش نظامی آگوست ۲۰۰۴ در نجف و انتخابات ژانویه ۲۰۰۵ افزایش یافت.
در حالی که شورشیان سنی در ایجاد بی‌نظمی در عراق مصمم‌تر شدند و اختلافات بین عراقی‌ها را برجسته‌تر کردند، شیعیان در آستان? انتخابات اختلافات را کاهش داده و در برابر بمب‌گذاری‌های انتحاری و ترورهای مورد نظر مخالفت کرده و در صدد ممانعت از آن‌ها برآمدند. در میان جامعه شیعیان، وحدت از بالاترین اولویت برخوردار بود۳۸۱. ایجاد وحدت به معنای ورود جریان صدر به صحنه‌های سیاسی به شیو? دموکراتیک و انصراف از مقابله‌های سخت با اشغالگران بود. با وجود اختصاص یک کرسی به جریان صدر، از میان ۱۱۰۰ کرسی اختصاص داه شده به شیعیان در کنگره ملی جهت انتخاب اعضای شورای نظارت بر دولت موقت در ماه آگوست، مقتدی صدر از این هراس داشت که این جریان به حاشیه رانده شود. لذا مقتدی صدر تمایلی برای ورود به عرص? سیاسی از خود نشان نداد، در عوض اعلام کرد که حاضر است مدیریت شهر مقدس نجف را تحویل روحانیون ارشد شیعه تحت رهبری آیت‌الله سیستانی بنماید. او خواستار آزادی کامل برای جنبش خود جهت مشارکت در سیاست شد و موافقت کرد به قانون اساسی مشروع و انتخابات آزاد دولت وفادار بماند. با این وجود آیت‌الله سیستانی اهمیت برگزاری انتخابات را برای مجلس موقت و فراهم آوردن امکانات برای مشارکت جریان صدر را تصریح نمودند. با این وجود چند روز پس از این موافقت‌های انجام شده در درون جامع? شیعی عراق، ایاد علاوی (رئیس دولت انتقالی، که وظیفه‌اش آماده کردن زمینه برای انتخابات عمومی در آغاز سال ۲۰۰۵ م بود)، موضوع را انکار و مشاور امنیت ملی خود، موفق الربیعی، که با ورود جریان صدر به صحن? سیاسی موافق بود را از کار برکنار کرد۳۸۲. لذا ایاد علاوی با این اقدامش در تلاش برای کم‌رنگ کردن جایگاه مرجعیت دینی و نقش تأثیرگذار وی در صحن? سیاسی عراق از یک سو، و تضعیف جایگاه جریان صدر در موضع جدیدش قابل ارزیابی است. اما تلاش آمریکائیان بدست کارگزاران آنها در داخل کارساز نبود و جایگاه آیت‌الله سیستانی روز به روز در عراق بیشتر و بیشتر شد و همچنین جریان صدر توانست فعالیت‌های سیاسی خود را آغاز و استمرار بخشد.
جریان‌های عمد? شیعی یک رقابت نظامند را برای کسب آراء در مبارزه و اعتراض به شرایط موجود آغاز کردند. در دور اول انتخابات پارلمانی، ائتلاف یکپارچه عراق بزرگترین و پرعضوترین ائتلاف‌های شیعیان عراق به حساب می‌آید. این ائتلاف در سال ۲۰۰۵، ۱۴۰ کرسی یا ۵۱% صندلی را در پارلمان از ۲۷۵ کرسی را به خود اختصاص داد و در می ۲۰۰۵ با تشکیل دولت انتقالی، حاکمیت اکثریت شیعه از جمله پست نخست وزیری (ابراهیم جعفری رهبر حزب الدعوه) و تعداد زیادی از پستهای وزارتی را برای شیعیان محقق ساخت. اما در دور بعدی انتخابات پارلمانی تحولاتی در میان جریان‌های شیعی در عراق به وجود آمد. ائتلاف عراق یکپارچه شیعیان در زمان انتخابات شوراهای استانی به دو ائتلاف دیگر تبدیل شد. اگر گفته‌ها، عملکرد‌ها و موضع‌گیری‌های اخیر شخصیت‌های سیاسی شیعی دو گروه بزرگ عراق – دولت قانون و ائتلاف ملی – را مرور کنیم، می‌بینیم که هیچ نقطه اختلاف قابل توجهی میان آنها وجود ندارد و تنها اصل رسیدن به قدرت باعث اختلاف شده است . لذا ائتلاف‌های جدیدی میان شیعیان (سکولار و اسلام‌گرا) صورت گرفت که از مهمترین آنها ۳ ائتلاف بزرگ العراقیه، دولت قانون، ائتلاف ملّی عراق بود.
قابل ذکر است براساس قانون جدید انتخابات عراق، عراق دارای ۱۹بخش انتخابیه شامل ۱۸بخش در داخل و یک بخش برای رای دهندگان خارج از کشور خواهد بود و انتخابات براساس “فهرست باز ” (فهرستی که در آن اسامی نامزدها در کنار نام حزب و گروه وی نیز خواهد آمد) انجام خواهد شد و تعداد کرسی‌های پارلمان از ۲۷۵ کرسی فعلی به ۳۱۱ کرسی یعنی یک کرسی برای هر یکصد هزار نفر(بر اساس آمار سال ۲۰۰۹) افزایش خواهد یافت. با محاسب? کرسی‌های اقلیت‌ها و کرسی‌های مهاجران عراقی در خارج از کشور تعداد کل نمایندگان به ۳۲۳ نفر رسید.
جزئیات تقسیم کرسی‌های پارلمان سال ۲۰۱۰ به نقل از قاسم العبودی رئیس دایره انتخابات عراق شرح ذیل می‌باشد:
مجموع کرسی‌های پارلمان عراق ۳۲۳کرسی شامل:
۶۸ کرسی استان بغداد؛ ۳۱ کرسی به استان نینوا؛ ۲۴ کرسی به استان بصره؛ ۱۸ کرسی به استان ذی‌قار؛ ۱۶ کرسی به استان بابل؛ ۱۵ کرسی به استان سلیمانیه؛ ۱۴ کرسی به استان الانبار؛ ۱۴ کرسی به استان اربیل؛ ۱۳ کرسی به استان صلاح‌الدین، ۱۲ کرسی به استان نجف؛ ۱۲ کرسی به استان کرکوک؛ ۱۱ کرسی به استان واسط؛ ۱۱ کرسی به استان الدیوانیه؛ ۱۰ کرسی به استان میسان؛ ۱۰ کرسی به استان کربلا؛ ۹ کرسی به استان دهوک؛ ۷ کرسی به استان المثنی؛ ۸ کرسی به اقلیت‌ها که ۵ کرسی آن به مسیحیان در استان‌های بغداد و نینوا، اربیل، کرکوک و دهوک، ۱ کرسی به ایزدی‌ها در نینوا، ۱ کرسی به الشبکی‌ها در نینوا و ۱ کرسی به صائبی‌ها در بغداد؛ ۷ کرسی برای مهاجران عراقی مقیم خارج از کشور تعلق می‌گیرد.۳۸۳
این قانون همچنین بر برگزاری انتخابات در همه مناطق عراق از جمله استان کرکوک در موعد مقرر براساس پرونده ثبت‌نامی رای‌دهندگان در سال ۲۰۰۹ میلادی تاکید می‌کرد تا اینکه نتایج بر این اساس اعلام شد.۳۸۴
با تأخیری ۱۶ روزه نسبت به زمان اعلام شده جهت برگزاری انتخابات، روز ۲۱ژانویه ۲۰۱۰ (۱ بهمن ۱۳۸۸) روز برگزاری انتخابات اعلام شد؛ در حالیکه قبلاً ۲۶ دی‌ماه ۱۳۸۸ زمان برگزاری انتخابات مشخص شده بود. پس از برگزاری موفقیت‌آمیز انتخابات، کمیته عالی انتخابات مستقل، میزان مشارکت مردم در انتخابات مجلس در سراسر کشور عراق را در سال ۲۰۱۰م ۶۲.۵ درصد اعلام کرده بود. مقامات عراقی همچنین برآورد کردند که ۲۷۵,۰۰۰ عراقی از روز ۵ تا ۷ ماه مارس ۲۰۱۰ در خارج از کشور رأی داده‌اند. بر طبق گفت? کمیته انتخابات، حدوداً ۱۱.۷ میلیون عراقی آراء خود را به صندوق ریختند.”۳۸۵
جریانهای شیعی و ائتلافهای انتخاباتی
ائتلاف ملی عراق
طی مرداد ۱۳۸۸ تلاش احزاب و جریانهای شیعی برای تشکیل یک ائتلاف فراگیر و موسع ادامه یافت اما به دلیلی اختلاف نظرات دو طرف و تلاش برای قرارر گرفتن تعداد بیشتری از احزاب و جریانها در چاچوب ائتلاف اعلام رسمی آن به تأخیر افتاد و سرانجام با قرائت بیانیهای توسط ابراهیم جعفری رهبر جریان اصلاحات ملی، این ائتلاف تحت عنوان “ائتلاف یکپارچه‌ی عراق” بدون حضور مالکی و حزب الدعوه دو شنبه ۲ شهریور ۱۳۸۸ اعلام موجودیت کرد.
سوابق

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه ارشد درموردالبیان،، القرآن،، رازی،

دیدگاهتان را بنویسید