مقاله رایگان درمورد سرمایه گذاری، تقسیم سود، گزارشگری مالی، کیفیت گزارشگری

گزارشگری مالی بخصوص برای شرکت هایی که بخش عمده ای از ارزش شرکت به فرصت های رشد آن ها وابسته است ، اهمیت بیشتری دارد . این نتایج ، نقش مهم کیفیت گزارشگری مالی در تعدیل تضاد بین تصمیمات سرمایه گذاری و تقسیم سود شرکت ها را روشن می نماید و بدان وسیله احتمال آنکه شرکت ها از پروژه ها و طرح های سرمایه گذاری با ارزش به جهت پرداخت سود تقسیمی صرفنظر نمایند را کاهش می دهد .
واژه های کلیدی : کیفیت گزارشگری مالی ، تقسیم سود ، سرمایه گذاری ها .
فصل اول
کلیات تحقیق
مقدمه
رشد و دگرگونی سریع روابط اقتصادی، منجر به رقابت شدیدی در عرصه تجارت ، صنعت و سرمایه گذاری شده است. لذا شرکت ها برای بقا و گسترش فعالیت های خود، نیاز به انجام سرمایه گذاری های مناسب و به موقع دارند.گزارش های مالی شرکت ها باید اطلاعاتی فراهم نماید که برای سرمایه گذاران بالقوه و بالفعل، بستانکاران و سایر استفاده کنندگان، در سرمایه گذاری های منطقی، اعطای اعتبار و تصمیمات مشابه سودمند باشد.گزارش های مالی بایستی اطلاعات لازم برای ارزیابی وضعیت مالی و بنیه اقتصادی بنگاه، ارزیابی عملکرد و توان سودآوری، ارزیابی چگونگی تامین مالی و مصرف وجوه نقد، ارزیابی چگونگی ایفای مسئولیت مباشرت مدیریت و انجام تکالیف قانونی و فراهم کردن اطلاعات مکمل برای درک بهتر اطلاعات مالی ارائه شده و پیش بینی وضعیت آتی را فراهم نماید. در نتیجه این گزارش ها اهمیت بسزایی در تحقق اهداف یاد شده دارند و افزایش کیفیت آنها می تواند موجب کاراتر بودن سرمایه گذاری شرکت ها و حفظ و توسعه منابع آنها گردد.
امروزه سیستم های اطلاعاتی حسابداری، نقش بسیار مهمی در گردش فعالیت سازمان ها ایفا نموده و در مجموعه محیط اقتصادی کشورها وظیفه ای با اهمیت بر عهده دارند. بسیاری از تصمیمات اقتصادی بر اساس اطلاعات حاصل از این سیستم ها اتخاذ شده و سهم عمده ای از مبادلات اوراق بهادار به خرید و فروش سهام شرکت ها اختصاص دارد که آن نیز به نوبه خود می تواند تحت تاثیر ارقام و اطلاعات حسابداری باشد. هرگونه تحقیق در زمینه نحوه اثرگذاری اطلاعات حسابداری بر طیف وسیع تصمیم گیرندگان ذینفع درشرکت ها به درک بهتر از چگونگی نقش این اطلاعات و ضرورت افشای بیشتر و بهتر آنها کمک میکند. از آنجا که سهامداران و بستانکاران، دو گروه اصلی استفاده کننده اطلاعات مالی اند و فراهم آوردن اطلاعات مربوط و قابل اتکا برای این دو گروه از دغدغه های اصلی مدیریت و سیستم های اطلاعاتی حسابداری به شمار می رود، توجه به کیفیت اطلاعات تهیه شده برای این دو گروه ضرورتی خاص دارد .
نقش اصلی گزارشگری مالی، انتقال اثربخش اطلاعات مالی به افراد برون سازمانی به روشی معتبر و به موقع است که یکی از اهداف عمده آن فراهم ساختن اطلاعات لازم برای ارزیابی عملکرد و توان سودآوری بنگاه اقتصادی است. شرط لازم برای دستیابی به این هدف، ارائه اطلاعات مالی به نحوی است که ارزیابی عملکرد گذشته را ممکن سازد و در سنجش توان سودآوری و پیش بینی فعالیت های آتی بنگاه اقتصادی مؤثر واقع گردد. اما با وجود سازوکارهای نظارتی یکسان بر گزارشگری مالی شرکت ها، به نظر می رسد که شرکت ها از کیفیت گزارشگری مالی یکسانی برخوردار نیستند و این امر بیانگر آن است که احتمالا عوامل متعدد دیگری باعث ایجاد تفاوت در کیفیت گزارشگری مالی شرکت ها می شود . کیفیت گزارشگری مالی، دقت و صحت گزارشهای مالی در بیان اطلاعات مربوط به عملیات شرکت، خصوصا جریان های نقدی مورد انتظار، به منظور آگاه نمودن سرمایه گذاران می باشد. طبق بیانیه مفهومی شماره یک هیأت استانداردهای حسابداری مالی، گزارشگری مالی باید اطلاعات سودمندی فراهم نماید که سرمایه گذاران بالفعل و بالقوه را درانجام تصمیم گیری های منطقی یاری نماید. همچنین طبق بیانیه شماره ۳۷ هیأت استانداردهای حسابداری مالی، گزارشگری مالی اطلاعاتی فراهم می کند که سرمایه گذاران بالفعل و بالقوه را در ارزیابی مبالغ، زمان بندی وعدم قطعیت وجوه نقد دریافتی آتی یاری می نماید. لذا عموما از اندازه گیری کیفیت اقلام تعهدی به عنوان شاخصی برای کیفیت گزارشگری مالی استفاده می شود، بر اساس این دیدگاه که اقلام تعهدی، ارزش اطلاعاتی سود را با کاهش اثر نوسانات ناپایدار در جریان های نقدی بهبود می بخشد. همچنین اقلام تعهدی، برآوردهایی از جریان های نقدی و درآمد های آتی هستند.
کیفیت گزارشگری مالی سبب ارتقای سودمندی اطلاعات مالی می شود. بنابراین واضح است که قانون گذاران و سرمایه گذاران برای داشتن گزارشگری مالی باکیفیت بیشتر، هم عقیده هستند زیرا اعتقاد نهایی این است که کیفیت گزارشگری مالی به طور مستقیم روی بازارهای سرمایه اثرگذار است .بنابراین با توجه به این که کیفیت گزارشگری مالی تأثیر با اهمیتی بر بازارهای سرمایه دارد می توان نتیجه گرفت که در سطح کلان، کیفیت گزارشگری مالی دارای اثرات اقتصادی است. همچنین در ارتباط با فرصتهای سرمایه گذاری، شرکتی که از انعطاف پذیری بالایی جهت استفاده از این فرصت ها برخوردار باشد، چشم انداز روشنی از آینده آن متصور است و از جمله خط مشی های مؤثر در ایجاد فرصت های سرمایه گذاری، کاربرد سیاست های تقسیم سود مناسب می باشد .
رابطه بین سیاست تقسیم سود و سرمایه گذاری در بازار ناقص بسیار مهم می باشد. زیرا شرکت ها به راحتی نمی توانند اوراق بهادار منتشر نمایند یا اقدام به اخذ وام نمایند، پس سعی می کنند که از منابع مالی داخلی یعنی سود انباشته استفاده کنند. لذا اگر مدیران مالی با فرصت های سرمایه گذاری روبرو باشند که خالص ارزش فعلی مثبت داشته باشند و منابع مالی نیز محدود باشد، در این صورت سیاست های سرمایه گذاری و سیاست های تقسیم سود با یکدیگر مرتبط خواهند شد.
تقسیم سود از دو جنبه بسیار مهم قابل بحث است. از یک طرف عاملی اثرگذار بر سرمایه گذاری های پیش روی شرکت هاست. چرا که تقسیم سود موجب کاهش منابع داخلی و افزایش نیاز به منابع خارجی می شود. از طرف دیگر بسیاری از سهامداران شرکت خواهان تقسیم سود نقدی هستند. از این رو مدیران با هدف حداکثر کردن ثروت، همواره باید بین علایق مختلف آنان و فرصت های سودآور سرمایه گذاری تعادل برقرار کنند. بنابراین تصمیمات تقسیم سود که از سوی مدیران شرکت ها اتخاذ می شود بسیار حساس و دارای اهمیت است .
۱-۲) بیان مساله
میلر و مودیلیانی۱ (۱۹۶۱ ) ثابت کرده اند که در بازار سرمایه کارا ، سیاست تقسیم سود، عنصری نامربوط در تعیین ارزش شرکت تلقی می شود. به دلیل آنکه اولا : تنها، سرمایه گذاری هایی که جریان های نقدی و منافع آتی ایجاد می کنند بر ارزش شرکت تاثیرگذارند و ثانیا : سرمایه گذاری ها، مستقل از تقسیم سود هستند. پس از آن، کاربرد اصطلاح ” اصل تفکیک “۲ توسط فاما و میلر۳ ( ۱۹۷۲ ) پیش بینی مهم مرتبط با قضیه و برهان نامربوط بودن سیاست تقسیم سود را ارائه نمود :
” سیاست تقسیم سود نبایستی بر روی تصمیمات سرمایه گذاری تاثیر داشته باشد ” .
اما در بازارهای غیر کارا، سیاست تقسیم سود می تواند بر تصمیمات سرمایه گذاری مؤثر باشد. هنگامی که مدیران، اطلاعات بیشتری در مورد ارزش دارایی های شرکت و پروژه های سرمایه گذاری، نسبت به سرمایه گذاران خارجی (برون سازمانی) دارند، مشکلات و مساله های مربوط به ” گزینش نامناسب ” ۴و “خطر اخلاقی “۵ می تواند محدودیت شرکت ها در دستیابی به وجوه خارجی ( جهت تامین مالی ) را در پی داشته باشد. ( جنسن و مک لینگ۱۹۷۶‍‍‍۶، مایرز و ماژلوف ۷۱۹۸۴). این محدودیت می تواند منتج به رقابت بین ” پروژه های سرمایه گذاری ” و ” تقسیم سود ” برای وجوه داخلی ( درون سازمانی ) گردد وشرکت های با وجوه داخلی محدود، بایستی مابین تداوم در سرمایه گذاری و یا پرداخت سود تقسیمی، یکی را برگزینند. مدیران تا حدود زیادی نسبت به قطع جریان تقسیم سود، بی میل هستند ،
(لینتنر۸ ۱۹۵۶) و در مقابل، پرداخت سود تقسیمی نیز می تواند آنان را مجبور کند تا از پروژه های سرمایه گذاری با ارزش، صرفنظر نمایند.
تحقیقات جاری شواهدی سازگار با اینکه ” تقسیم سود دارای محدودیت یا تاثیر منفی بر روی سرمایه گذاری هاست “، یافته اند. شواهد بررسی شده توسط براو (۲۰۰۵) حاکی از آن است که بسیاری از مدیران با حفظ و نگهداری سطح تقسیم سود، دارای دیدگاهی هستند که از آن به مثابه دستیابی به اهداف ملموس، بهره می گیرند و خواهان صرفنظر نمودن از فرصت های سرمایه گذاری با ارزش، برای حفظ وابقای سطح تقسیم سود میباشند .
سازگار با شواهد مورد بررسی براو، دانیل۹ (۲۰۱۰) شواهد مستندی فراهم نمود از سیمای شرکت هایی با کمبود وجه نقد ، که در جهت کاهش سرمایه گذاری مورد انتظار اقدام نموده اند تا سطح جریان سود تقسیمی فعلی را حفظ نمایند. همچنین ممکن است شرکت ها از میزان سرمایه گذاری ها بکاهند تا تقسیم سود را افزایش دهند. بنابراین ما برآنیم که نشان دهیم گزارشگری مالی می تواند نقش مهمی را در کاهش یا معتدل ساختن محدودیت و آثار منفی تقسیم سود بر روی سرمایه گذاری ها ایفا نماید . کیفیت بالای گزارشگری مالی، بوسیله فراهم نمودن اطلاعات بیشتر و دقیق تری از ارزش پروژه های سرمایه گذاری شرکت ها، موجب کاهش اطلاعات نامتقارن و بدان وسیله، کاهش مشکلات مربوط به گزینش نامناسب در انتشار اوراق بهادار سرمایه گذاری می شود.( بوشمن و اسمیت ۱۰۲۰۰۱ ) علاوه بر آن، کیفیت بالای گزارشگری مالی، مشکلات مربوط به خطر اخلاقی را بوسیله تسهیل قراردادها و کنترل و نظارت بر فعالیت های مدیران، کاهش میدهد ( هیلی و پالپو ۲۰۰۱ ). بنابراین می توان نتیجه گیری کرد که شرکت های با کیفیت بالاتر گزارشگری مالی، دسترسی بهتری به وجوه خارجی داشته و بنابراین به احتمال کمتری از پروژه های سرمایه گذاری با ارزش پیش رویشان، در جهت تقسیم سود ، صرفنظر می نمایند. لذا پرسش اصلی و مسأله تحقیق حاضر بدین گونه صورت بندی می گردد که :
آیا کیفیت بالای گزارشگری مالی می تواند موجب کاهش ( معتدل شدن ) تاثیر منفی تقسیم سود بر روی سرمایه گذاری ها گردد ؟
مطالعه حاضر ، آزمون می کند که چگونه کیفیت گزارشگری مالی می تواند آثار محدود کننده تقسیم سود شرکت ها را بر روی تصمیمات سرمایه گذاری آنان کاهش دهد .
۱-۳ ) اهمیت و ضرورت تحقیق
در ادبیات مالی، تصمیمات مربوط به تقسیم سود و تصمیمات مربوط به سرمایه گذاری از جمله مهم ترین تصمیمات پیش روی شرکت هاست که اتخاذ تصمیم بهینه در این دو حوزه موجب تخصیص مطلوب منابع و هدایت منابع مالی به سوی سرمایه گذاری های اقتصادی و پروژه های سودآور می شود. ادبیات تحقیق و مبانی نظری نشانگر آن است که تقسیم سود باعث کاهش منابع داخلی شرکت و در نتیجه، محدود شد

مطلب مرتبط :   مقاله رایگان درموردکیفیت گزارشگری، گزارشگری مالی، سرمایه گذاری، هزینه سرمایه

دیدگاهتان را بنویسید